مرآة البلدان ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٩

واقعهء جنگ جمل ترجمه از مروج الذهب

كسى را كه سبقت نمود به خون عثمان . مگر از حضرت رسول صلى الله عليه و آله نشنيدى كه در حق من فرمود اللهم وال من والاه و عاد من عاداه ؟

و تو اول كسى بودى كه با من بيعت نمودى از بيعت من درگذشته‌اى و حال آن‌كه خداى عز و جل مىفرمايدو فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ « 1 » .

طلحه استغفار نمود و بازگشت . مروان حكم گفت زبير و طلحه بازگشت كردند و مرا پروائى نيست از اين‌كه به اين طرف تير بيندازم يا به آن طرف و تيرى به جانب طلحه انداخته تير به اكحل طلحه رسيد و مقتول شد .

و حضرت امير المؤمنين عليه السلام بعد از فراغ از جنگ در سر پل معروف به قنطره قره بالاى سر كشتهء طلحه كه در آنجا افتاده بود رسيدند . همين كه جسد او را ديدند توقف فرموده فرمودند إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ « 2 » قسم به خدا كه بر من دشوار است كه ببينم جسد يك نفر از قريش را كه در زير دست‌وپاى لشكر افتاده باشد و رو به جسد طلحه نموده فرمودند تو چنانى كه شاعر گفته است و اين اشعار را قرائت فرمودند :

فتى كان يدنيه الغنى من صديقه * اذا ما هو استغنى و يبعده الفقر

كان الثريا علقت فى جبينه * و فى خده الشعرى و فى الاخر البدر

گويند وقتى كه طلحه بازگشت نموده بود اين اشعار را مىخواند :

ندامة ماندمت و ضل حلمى * و لهفى ثم لهف ابى و امى

ندمت ندامة الكسعى لما * طلبت رضى بنى جرم بزعمى

و در آن حالت غبار از روى خود پاك مىكرد و مىگفت وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً « 3 » . بعض ديگر گفته‌اند كه طلحه اشعار مسطوره را مىخواند و زخمى به پيشانى او وارد آمده بود و در آن حال مروان تيرى بر اكحل او زده افتاد و جان داد . و او طلحة بن عبيد الله بن عثمان بن عبيد الله بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مره و پسر عم ابو بكر بود و كنيهء او ابو محمد و مادرش صعبه نام داشت و در حبالهء ابو سفيان صخر بن حرب بود . زبير بن به كار در كتاب انساب قريش نسبت طلحه را اين‌طور نوشته و چهل و شش سال عمر او بود . و بعضى طور ديگر نوشته‌اند . مدفن

( 1 ) - آيهء 48 سورة الفتح . ( 2 ) - از آيهء 156 سورة البقرة . ( 3 ) - از آيهء 38 سورة الاحزاب .