طهران قديم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٠

فيشر آباد

او از سلطنت مىباشند » ! !

براى حاج آقا جمال هم اين بيانيه ارزان تمام نشد كه واردان و مطلعان با شنيدن آن ، گفتند اين نطق اولين و آخرينش بود و از ميانش برخواهند داشت و همان هم شد كه پيش‌بينى شده بود .

اين هم اشعارى است كه به تعريف طبع خوش حاج آقا جمال چندى در دهانها افتاده بود :

حاج آقا جمال رو منبره ، * باجى بزا « 11 » روضه گوش كنيم

ريشش مثال عنبره * باجى بزا روضه گوش كنيم

حرف و كلام منبرش ، * حالى بحالى مىكنه

گريه‌هاى گريز او ، * عقده رو خالى مىكنه

مسأله‌هاش ز بس خوبه ، * آخوند نگو جواهره

حاجى آقا جمال رو منبره ، * باجى بزا روضه گوش كنيم .

( 11 ) . بذار ، بگذار .