طهران قديم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٦
بعضى ديگر از كسبهء خيابان چراغ برق
نگهدارى مىشد و از قهوه‌خانه‌هاى خراب و دزدخانه‌هاى همان منازل بدست مىآيد و اشربهء ايشان از آب‌انبارهاى تا لبالب لجن و كثافت آن كه از زمان ساختمان تنقيه و تنظيف نشده هزاران گونه جانور مرده و زنده با آب باران‌ها و سيلاب‌ها در آن داخل شده منزل و زاد و ولد كرده بودند تأمين مىگرديد ، فروشندگان شير و ماستى كه امتعهء خود را در كنيف‌هاى « 41 » بچه و لگن و طشت‌هاى رختشوئى و كهنه‌شوئى به عمل آورده مىفروختند و قهوه‌چىهائى كه چاى هفتگى و پانزده روزه دم كرده در شيشه غرابه‌ها نگهدارى كرده با رسيدن قافله گرم كرده به فروش مىرساندند .
بعضى ديگر از كسبهء خيابان چراغ برق
بعضى ديگر از كسبهء خيابان چراغ برق
يكى از دكاكين معروف اين خيابان دكان چلو خورشتى آقا كمال جنب گاراژ حسينى بود كه در پزندگى شهرتى بسزا داشت و سبب معروفيتش هم روغن اعلاى پر عطر و بويى بود كه مصرف مىنمود ، بطورى كه از مسافات دور بوى مطبوع غذاى او به مشام مىرسيد و هر راهگذر و شنونده‌ى بو را مجذوب مىنمود و ديگر اطعام فقرا در هر روز به تعداد ده نفر كه با نصف ظرف چلو و تكه‌اى نان بطور مستمر از طرف صاحب آن و پس‌مانده‌هاى غذاها را كه ديگران به پزنده‌هاى دوره‌گرد مىفروختند او صرفنظر كرده ميان مساكين تقسيم مىنمود .
هر ظرف كامل غذاى او با دو رنگ خورش كه در دو پيالهء ماست‌خورى لبالب مىكرد و برنجش شكم‌دارترين مشتريان را كفايت مىنمود ، يك قران « 42 » بود و سبب ذكر نام او يكى صفت پسنديده حسن عمل و ديگر نيت خير فقيرنوازى وى و بعد از همه آرزوى دايمى حقير نگارنده كه چه مىشد وسعتى بهم رسانيده روزى شاگردانهء بيشترى نصيبم گشته نيم ظرف از آن غذا اختيار بكنم و ايضا ابتكار او در تغيير قانون نصب تابلو كه در زير آورده مىشود :
( 41 ) . كنيف ظرفى قابلمه مانند از گل پخته كه در كف گهواره براى دفع بول و غايط كودك جاسازى شده بود . به اين صورت كه طفل را طاقباز و بدون شلوار خوابانده ماتحتش را جهت اجابت روى آن قرار داده خودش را تا حركت نكند با تسمه و طناب به گهواره محكم ميكردند . ( 42 ) . يك ريال .