طهران قديم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١١
بازار مرغىها
هنوز مشترى اولم را نديده‌ام
هنوز مشترى اولم را نديده‌ام
داستانى ديگر بود كه مىگفتند آشپزى را كه زياد بد آش مىپخته است مشترىاى به او اعتراض و كاملا كه معايب آشش را گوشزد مىكند و مىگويد اينطور كه تو آش ميپزى يك هفته هم كارت دوام نمىآورد ، آش‌فروش جواب مىدهد من سى سال است همين آش را همين جا همه روزه مىپزم و يك ساعت بعد از ظهر هم آش نداشته‌ام و مشترى اولم را هم هنوز نديده‌ام !
بخوريد مال خودتان است ؟ !
بخوريد مال خودتان است ؟ !
دربارهء چگونگى آش شله‌قلمكار نيز اين داستان بود كه مىگفتند يكى از پزنده‌هاى ميدان كاه‌فروشها كه آش و پلو و همه چيز مىپخت پاى پاتيل پلوش مىنشست و داد مىكشيد بخوريد مال خودتان است و چون همه‌اش به فروش نمىرسيد فردا آن را كوفته مىكرد و مىگفت بخوريد مال خودتان است و چون باز چيزى از آن مىماند برگ مو يا كلم يا بادمجانى دورش پيچيده به صورت دلمه‌اش درمىآورد و باز همان داد را مىزد و از آن نيز كه باقى مىماند ، آشش ساخته مىگفت : ديديد كه مال خودتان بود ، اما اگر اول مىخورديد اسمش پلو بود و حالا آش ميخوريد !
بازار مرغىها
بازار مرغىها
اين بازار بطورى كه اسمش توجه ميدهد بازارى بود بعد از بازار عطرفروشها يعنى بعد از سه راه بازار بزرگ به طرف سبزه‌ميدان كه مرغ و خروس‌فروشها و سعله‌اىها در آن اقامت داشته كسب مىكردند و در رديف داد و ستد آنها نيز غاز و بوقلمون و آهو و بز كوهى زنده و كشته شده و گوسفند بود و لاشه‌هاى كبك و قرقاول و غيره كه صيادان در آن بازار مىگرداندند ، و هنوز چنانچه مقابل بازار بزرگ و اول و داخل كوچهء تكيهء دولت ديده ميشوند مرغ‌فروش‌هاى سبدىاى هستند كه از آن مركزيت و نام و پاتوق استفاده مىكنند :