طهران قديم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٧
بازار عطرفروشها
بازار عطرفروشها
بازار عطرفروشها
بازار عطرفروشها از پيچ سه راه مسجد شاه به طرف سبزهميدان بود تا ابتداى بازار بزرگ يعنى بازار بزازها كه اجتماع عطرفروشها در آن واقع شده بود . دكانهاى خوش منظره با قفسههاى كم عمق شيشه كرده ، همراه جعبه آيينههاى زيبا كه داخل آنها از چهار طرف آيينه شده بود و جرزكوبهاى جالب آلوده به عطر كه بوى اين بازار از چندين ده قدمى به مشام مىرسيد . جميع عطريات ايرانى و فرنگى و مشك و عنبر و گلاب و عود و سعد و حسن لبه « 1 » و تمام خوشبوها كه مردان و زنان و صاحبان ذكر و رياضات « 2 » را به كار مىآمد در اين بازار به فروش مىرسيد . اين بازار نيز در خيابانكشىها خراب شده پيادهرو و قسمتى از كف خيابان بوذرجمهرى گرديد و تصنيف زير از زمان يادگارىهاى وجود و رونق و بيا و برو آن بازار مىباشد :
اى مشكفروش سر بازار ! ليلى صفتى مىگذرد دست نگهدار - از بهر خدا ، بهر رسول دست نگهدار - ريزه بالا ريزه . دستاش كوچيكه نميتونه ببريزه ، پاهاش كوچيكه نمتونه گريزه - ماچش بكنى لك ميشه از بسكى لطيفه ، دستش بزنى ميشكنه از بسكى ظريفه ، ريزه بالا ريزه ، چه دلچسب و لذيذه ، چه زيبا و تميزه ،
( 1 ) . سعد و حسن لبه ؟ دو گياه و ريشهى خوشبو كه در آتش ميريختند . ( 2 ) . در رياضات علوم غريبه مانند احضار اجنه و شياطين و ارواح و همچنين رياضات چلهنشينى و ديگر امور از اين قبيل و نوشتن بعضى تعويذات ، دودكردنىهايى لازم مىآيد كه آن را « بخورات » مىگويند .