عقائد الإسلام من القرآن الكريم ( عقائد اسلام در قرآن كريم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦

شرح كلمات

2 - كظيم : كسى كه غم و اندوه شديد و جانكاه دارد .

3 - سلطان : سلطان در اينجا به معناى دليل و برهان است .

4 - ضيزى : جائرانه و ستمگرانه ، « قسمة ضيزى » : تقسيم ناعادلانه .

5 - خرق : ادّعاى دروغين ، ساختگى و تراشيدنى .

6 - بديع : پديدآورنده و ايجاد كننده‌اى كه پديده او بىسابقه و ابتكارى باشد . بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يعنى : پديدآورنده آسمان و زمين بدون وسيله و ابزار و مدل از پيش تعيين شده ، و بدون مادّه و زمان و مكان . پس گفتن بديع ( مخترع حقيقى ) به غير خدا روا نيست .

7 - يضاهئون : يشابهون ، يعنى شبيه و همانند مىكنند .

8 - ادّا : ادّ به معناى امر عظيم و چيز ناپسند و بسيار زشت است .

9 - هدّ : ويرانى شديد و نابودى ، كوبيدن و خراب كردن بنا .

10 - مسيح : مسيح لقب عيسى بن مريم و برگردان واژه عبرانى مشيح است ، زيرا ، آن حضرت با مسح كردن و دست كشيدن بر اندام افراد پيسى گرفته و نابينايان مادرزاد ، آنان را به اذن خداى متعال شفا مىبخشيد .

11 - كلمه : مخلوقى كه خداوند او را با لفظ : كن ( موجود شو ) و همانند آن مىآفريند ، و از روش معمول و شناخته شده خلقت ، يعنى آفرينش به توسط اسباب ، جداست .

عيسى عليه السّلام از آن رو " كلمه خدا " ناميده شده كه خداوند با گفتن كلمه : كن ( موجود شو ) او را آفريده است ؛ همانگونه كه زكرياى پيامبر عليه السّلام را مورد خطاب قرار داده و فرموده است :

أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ .

خداوند تو را به « يحيى » بشارت مىدهد ، كسى كه كلمه خدا ( مسيح ) را تصديق مىكند . « 1 »

و خطاب به مريم عليه السّلام فرموده :

إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ .

( 1 ) - آل عمران / 39 .