عقائد الإسلام من القرآن الكريم ( عقائد اسلام در قرآن كريم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٩

دوم - شرح برخى كلمات

13 - مآب : سرانجام ، اسم زمان و مكان اوب [ بازگشت ] نيز مىباشد .

14 - خليفة : شرح معناى خليفه گذشت ، خلاصه‌اش چنين است :

معناى خليفة اللّه در قرآن چنان كه برخى گفته‌اند ، خلافت نوع انسان در زمين نيست ، بلكه مراد : امام و پيشواى برگزيده از سوى خدا براى هدايت مردمان و قضاوت در بين ايشان است ، چنان كه از سخن خداى متعال به داود عليه السّلام آشكار مىگردد : يا داود انا جعلناك خليفة فى الأرض فاحكم بين الناس بالحقّ اى داود ما تو را جانشين در زمين قرار داديم ، پس ميان مردم به حق داورى كن .

15 - خيرة : اختيار و حق گزينش .

16 - وطر : نياز مهم و مورد توجه كه هرگاه به آن رسيد مىگويند : قضى وطره ، نيازش را برآورده ساخت .

17 - ادعياؤهم : منسوبان به آنان ، دعى : كسى كه او را به قومى نسبت دهند و از آنان نباشد ، مصداق بارز آن ، پسرخواندگى است .

18 - سنّة اللّه : نظام خداوندى كه براى مخلوقات تقدير كرده ، سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا فرمان خدائى و شريعتى كه بر پيامبران پيشين فرستاده است .

19 - قدرا مقدورا : اندازه تدبير شده ، قدر اللّه الرزق روزى را محدود و اندك قرار داد .

20 - جذاذ : قطعه‌قطعه شده ، شكسته شده .

21 - فتى : جوان شاداب ، تازه جوان ، به غلام و كنيز هم براى عطوفت و دلجوئى فتى گفته مىشود ، و نيز مردان كامل و جوانمردان ، ولى در اينجا مقصود نوجوان است .

22 - نكسوا : از روى خوارى و خفت سربزير شدند .

23 - سقاية : ظرف آب خوردن كه گاهى پيمانه‌اش مىكنند .

24 - عير : كاروان حامل بار ، مردان و شتران ، قافله شتر يا قافله انسانى .

25 - صواع : پيمانه ، همان ظرف آب خورى كه گذشت .

26 - زعيم : ضامن ، كفيل .