قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧
30 . پرهيز از فريب دادن :
يك ) گاه به‌صورت بزرگ‌نمايى مبالغه‌آميز كالا و ارائه خدماتى كه انجام مىدهد بيان مىشود .
دو ) گاه ممكن است در مواد اوليه كالا نوعى فريب صورت گيرد .
سه ) گاه توليد و خدمات به شكل ناقص و ناتمام انجام مىشود ، به‌طورى كه ظاهر آن درست است . امكان دارد اين‌طور عذر آورده شود كه توليدات و خدمات ارزان ، يعنى با كيفيت ناقص . و اين طرز تفكر با اصول اوليه و وجدان انسانى و اخلاق حرفه‌اى ناسازگار است .
چهار ) استفاده از شيوه‌هاى تبليغى نادرست در تخفيف كالا و خدمات مورد نظر مشتريان يكى ديگر از راه‌هاى فريب است . البته تبليغ براى اطلاع رسانى ، گامى درست و حقى مسلّم است ؛ ولى تبليغ ارزانى با كيفيت ناقص براى انگيزه‌هاى انتفاعى ، در واقع منحرف ساختن افكار عمومى است و دور از شأن و وجدان صاحبان مشاغل و متخصصان است .
پنج ) عدم اطلاع‌رسانى كافى در مورد كيفيت و كميّت كالا و خدمات خود نوعى فريب دادن در كار است .
شش ) عدم رعايت اصول علمى و كاربردى در تهيه كالا و ارائه خدمات نيز نوعى ديگر از فريب است ؛ بخصوص اگر آسيب‌هايى را هم به همراه داشته باشد كه در اين شرايط بد شكل قبل باشد .
هفت ) سوء استفاده از معرفى ديگران و اعتمادى كه ديگران به صاحبان مشاغل كرده‌اند درصورتىكه در جهت منافع بيش‌تر مادى باشد خود فريب است .
هشت ) سرخوردگى از خريد كالا و خدمات كه در مراجعه قبلى به ديگرى پيش آمده نبايد زمينهء سوءاستفاده صاحب كالا و خدمات فعلى را كند .