فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩

اهرمن

شعر

بهميان تا بكى آگندن زر * ز نقد علم دل را كن توانگر

آگنيدن

آگنيدن

بزيادة ياء نيز آمده . مثالش « 1 » جام جم :

بيت

آنكه اندر جهان ندارد گنج * چون توان آگنيدنش در كنج

آغندن نيز گويند . آغستن « 2 » نيز به اين معنى باشد .

آمودن

آمودن

- [ بميم و دال مهمله به وزن آلودن ] آراستن و آراسته شدن باشد . مثالش حكيم دقيقى گويد :

بيت

در آمودن آن همايون بنا * نماند ايچ باقى بگنجينه‌ها

و در مؤيد الفضلا آمودن را بمعنى آميختن و آميخته شدن نيز آورده .

استرون

استرون

- [ بضم همزه و تاى قرشت ] نازاينده را گويند . مثالش خسرو « 3 » گويد :

بيت

گشته از زادن مخالف تو * مادر روزگار استرون

آونگان

آونگان

- آويخته باشد : جلال الدين خوافى گويد :

شعر

رفته تا « 4 » بازوش از تندى مركب آستين * گشته آونگانش از پهلوى استر پوستين

آيان

آيان

- [ بياء حطى به وزن پايان ] بمعنى شب دراز باشد در تحفة السعادة .

آويشن

آويشن

- سعتر باشد . مثالش ناصر خسرو گويد :

شعر

چه كنى دنيا بىدين و خرد زيراك « 5 » * خوش نباشد بىنان تره و آويشن « 6 »

آهنگيدن

آهنگيدن

- [ بمد ] يعنى قصد كردن . و بمعنى كشيدن نيز آمده .

آگوشيدن

آگوشيدن

- يعنى در آگوش در آوردن « 7 » و آغوشيدن نيز گويند .

آفرين

آفرين

- دعاى نيك و تحسين . مثالش « 8 » انورى گويد :

بيت

تا كس از آفرين سخن گويد * سخن خلق آفرين تو باد

و بمعنى آفريننده نيز باشد . فردوسى گويد :

نظم

جهان آفرين تا جهان آفريد * سوارى چو رستم نيامد پديد

و بمعنى امر بآفريدن نيز آمده .

افزون

افزون

- يعنى زياده . مثالش انورى گويد :

بيت

هميشه تا بجهان در كمى و افزونيست * حسود جاه تو كم با دو عمرت افزون باد

اوزون نيز گويند .

اوگندن

اوگندن

- [ بفتح همزه و كاف فارسى ] يعنى افكندن . اوگنيدن بزيادة ياء نيز آمده .

اهرمن

اهرمن

- [ بفتح همزه و راء ] و اهرمن بكسر راء و اهريمن - هر سه ديو باشد . مثال اول و دوم شيخ سعدى گويد :

شعر

دو كس بر حديثى گمارند گوش * ازين تا به آن اهرمن تا سروش


( 1 ) اين كلمه از « ب » است . ( 2 ) « س » : آغشتن . ( ولى نقطه‌هاى « ش » الحاقى است . متن از « ب » است ) . ( 3 ) « ن » « ب » : خسروى . ( 4 ) « ن » : با . ( 5 ) « س » « ب » : زيرا كه متن از « ن » است . ( 6 ) همه جا : پى نان زيره . . . ( متن از ديوان ناصر خسرو است با تصحيح استاد دهخدا و اصل مصراع چنين بوده است : خوش نباشد بىنان زيره و آويشن ) . ( 7 ) « ب » : يعنى در آگوش كشيدن در آوردن . ( 8 ) كلمه در « س » نيست .