فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٠

پاغند

پشماگند

پشماگند

- [ بكاف فارسى ] آنچه « 1 » ميان تنگ بار و پشت ستور نهند و اندرون آن را پشم آكنند . مثالش شيخ سعدى فرمايد :

بيت

كه بجان آمدم ز محنت و رنج * داغ بيطار و بار پشماگند

پراگند

پراگند

- يعنى متفرق ساخت و پريشان كرد . مثالش شاعر گويد « 21 » :

بيت

دست و زبان زر و در پراگند او را * نام بگيتى نه از گزاف پراگند

و

پيراگند

پيراگند

« 2 » [ باضافهء ياء ] نيز آمده . مثالش خلاق المعانى گويد :

بيت

دلم ز گردش ايام ريش بود و فلك * نمك نگر كه چگونه بر آن بپيراگند

و پرگند نيز گويند . شيخ اوحدى گويد :

بيت

خود بدان تا چگونه گويد و « 3 » چند * بسه شب مغز خويشتن پرگند

پژمند « 4 »

پژمند « 4 »

- [ به زاى فارسى به وزن فرزند ] يعنى غمگين و پژمرده .

پژغند

پژغند

« 4 » - [ به زاى فارسى به وزن فرزند ] در تحفة السعادة بمعنى عشقه باشد .

پيش‌خورد « 5 »

پيش‌خورد « 5 »

- اندك طعامى كه بر سبيل چاشت « 6 » خورند . كذا فى الشرفنامه . مثالش حكيم انورى فرمايد :

بيت

دست رادش كرده در اطلاق رزق * ممتلى مر آز را از پيش خورد « 4 »

و در نسخهء ميرزا [ بمعنى ] به سلم فروخته آمده .

مثالش حكيم اسدى گويد :

بيت

چو « 7 » اميد دادى نباشم به درد * كه اميد نيكو به از پيشخورد « 5 »

پيكند « 8 »

پيكند « 8 »

- [ به وزن بينند ] مقامى است از توران زمين . مثالش حكيم فردوسى فرمايد :

بيت

ز درياى پيكند « 8 » تا مرز تور * از ان بخش گيتى ز نزديك و دور

پسند

پسند

- يعنى مقبول و پذيرفته . مثالش شيخ سعدى فرمايد :

بيت

بنزديك دانا نيايد پسند * شبان خفته و گرگ در گوسپند

و بمعنى قبول كننده و پذيرنده و امر بقبول كردن و روا داشتن نيز آمده . بمعنى اول مسعود سعد گويد :

بيت

خاطر به پسند من شاهى است * بر عروسان مدحت تو غيور

مثال معنى دوم حكيم اسدى گويد :

بيت

گرم دست رس در سراى تو نيست * پسند اينكه هست و هم ايدر بايست

پژد « 9 »

پژد « 9 »

- [ به وزن يزد ] در فرهنگ بمعنى خون باشد و بعضى بمعنى جان گفته‌اند .

پاغند

پاغند

- [ بضم غين معجمه و سكون نون ] پنبهء زده باشد « 22 » . مثالش شمس فخرى گويد :

بيت

چه لاد بر تيغ سپاهيش چه پولاد * چه كوه بر گرز غلامانش چه پاغند .


( 1 ) « س » : آنجه . ( 2 ) « س » : پراگند . ( 3 ) وار از « ن » است . ( 4 ) اين لغت در برهان نيست . ( 5 ) « س » : بيش خورد . ( 6 ) « س » : جاست . ( 7 ) « س » : جو . ( 8 ) « س » : بيكند . و اين ضبط اصحست چه بيكند شهريست در يك منزلى بخارا بجانب جيحون . ( 9 ) در برهان قاطع : پزد ضبطست . ( 21 ) بيت از رودكى است . ( 22 ) پاغنده و بندش و پندش و پند نيز به اين معنى است .