فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٠

بادغذ و بادغر

شعر

بو الحرب يار تو بود از مرو تا نشابور * سوگند خور كه صد بار بوالكفد او نخوردى

باربد

باربد

- [ بفتح باى دوم « 1 » ] نام مطرب پرويز كه سرود مسجع گفتى و آن را سرود خسروانى گويند . مثالش حكيم ازرقى فرمايد :

بيت

بشاخهاى سمن مرغكان باغ پرست * بلحن بار بدى بر كشيده‌اند آهنگ

و « 2 » شيخ نظامى نيز فرمايد :

شعر

گرش شيرين نخوانى بار بد هست * و گر جان نيست بارى كالبد هست

بلياذ

بلياذ

- « 3 » [ بعد از لام ياى حطى . به وزن بغداد ] جامهء ساده باشد .

بامشاد

بامشاد

- نام مطربى مشهور چون باربد مثالش منوچهرى گويد :

بيت

بلبل باغى بباغ دوش نوائى بزد * خوب‌تر از باربد نيكتر از بامشاد

بربذ

بربذ

- [ باى دوم نيز تازى . به وزن فرقد ] در فرهنگ نام ولايت سيستان باشد و نيز مخفف باربذ است .

بسوريذ

بسوريذ

- [ بسين و راء مهملتين . به وزن نموديد ] يعنى دعاى به دو نفرين كرد بسوليد [ بلام ] نيز آيد .

برستاذ

برستاذ

- [ بفتح باء و راى مهمله و سكون سين مهمله ] بمعنى وظيفه باشد . مثالش شيخ عطار گويد :

بيت

روان مىگفت شعر و مىفرستاد * نهاده بود خود را اين برستاد

ورستاذ نيز گويند .

بسلانذ

بسلانذ

- [ بكسر باء و فتح نون ] مخفف بگسلاند باشد . مثالش مولوى معنوى :

شعر

هر كس فريباند مرا كز عشق بسلانذ مرا * آن‌كس كه فهماند مرا « 4 » گويد كه پيش من بيا

برهوذ و بيهوذ

برهوذ و بيهوذ

- [ اول به راى مهمله .

به وزن فرمود و دوم بباى حطى به وزن مىبود ] هر دو جامه‌اى باشد كه آتش در آن گرفته باشد و هنوز نسوخته باشد . مثال اول ناصر خسرو گويد :

بيت

چو نرم گريم با تو مرا درشت مگوى * مسوز دست جز آن را كه مر ترا برهوذ

مثال دوم شمس فخرى گويد :

بيت

گفتند بلا را كه تن و جان عدو سوز * گفتا كه چه وقتست هنوز آنچه نه بيهوذ

باليذ

باليذ

- يعنى نمود و افزود . مثالش رشيد و طواط گويد :

بيت

اير اندر ميان شلوارم * پيرهن پيرهن همىباليذ

بردميذ

بردميذ

- يعنى روئيد . و نيز بمعنى در غضب شد باشد . مثال دوم شهنامه :

شعر

چو رستم پيام سپهبد شنيد * چو درياى آتش بكين بردميد

بادغذ و بادغر

بادغذ و بادغر

- [ هر دو به سكون دال مهمله و فتح غين معجمه « 5 » ] و بادرس - [ به سكون دال و فتح راء ] هر سهء جائيست كه از همه طرف


( 1 ) اين سه كلمه در « ب » و « ن » نيست و در « الف » نيز الحاقى است . ( 2 ) از اين پس تا پايان مطلب را « الف » در حاشيه دارد . ( 3 ) « س » : بليار ؛ « ن » : پلباد . ( 4 ) « س » « الف » : ترا . ( متن از « ب » است ) . ( 5 ) اين كلمه از « ن » است .