فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٢

النى

آى

آى

- [ بمد ] بمعنى آمدن باشد و بمعنى امر بآمدن نيز آمده . مثال اول خلاق المعانى گويد :

بيت

باقتضاى ارادت نهاد حكم خداى * اساس مصلحت روزگار برشو و آى

مثال معنى دوم لامعى جرجانى گويد « 1 » :

شعر

همه شب در جناح و قلب لشكر * رو و آى و بر و آر و ده و گير

و از بيت اول اين معنى نيز مستنبط مىشود .

آشفتى

آشفتى

- يعنى برهم زده و پريشان شدى و ساختى مثال معنى اول شيخ سعدى گويد :

شعر

اگر خود هفت سبع از بر بخوانى * چو آشفتى الف بى تى ندانى

و آشوفتى [ بزيادهء واو ] نيز گويند . مثالش هم او گويد :

شعر

چو زنبور خانه در آشوفتى * گريز از محلت كه گرم اوفتى

ايشى

ايشى

- [ بكسر همزه و شين معجمه ] اسمى است كه در وقت مدح زنان اطلاق كنند . چون بىبى كه به عربى ستى گويند . مثالش انورى فرمايد « 2 » از زبان دختر تاج غمراد ، كه مهجوى اوست ، بخرزهء قاضى كيرنگ :

شعر

بنده ايشى دعا همى گويد * بدعاى شبت همى جويد

كذا فى الفرهنگ .

ايدرى

ايدرى

- [ بذال و راى مهملتين . به وزن مىدرى ] يعنى اينجائى . مثالش ناصر خسرو گويد :

شعر

مرا گفت اينجا غريبست جانت * به دو كن عنايت كه تنت ايدريست

اندرباى

اندرباى

- در بايست و ضرورى و حاجت باشد . مثالش فرخى « 3 » گويد :

شعر

زهى تن هنر و چشم نيكنامى را * چو روح درخور و « 4 » همچون دو ديده اندر باى

و بمعنى نگون آويخته نيز آمده و اندرواى نيز گويند .

ارمغانى

ارمغانى

- يعنى راه آورد كه به عربى عراضه گويند . مثالش خلاق المعانى گويد :

شعر

چو فكرت بمعراج معنى خرامد * همه حور عين آورد ارمغانى

آبى

آبى

- بمعنى به باشد . مثالش حكيم سنائى « 5 » فرمايد :

بيت

چرا بر يك زمين چندين نبات مختلف رويد * ز نخل و نار و سيب و بيد « 6 » چون آبى و چون زيتون

و بمعنى قسمتى از انگور نيز آمده و بمعنى رنگى مشهور نيز آمده .

النى

النى

- [ به وزن يخنى ] در تحفة السعادة بمعنى چوب بازوى در باشد . « 7 »


( 1 ) « س » : . . . دوم را جرجانى ؛ « الف » : . . . دوم لامعى جرجانى . ( 2 ) بجز « ن » : انورى گويد . ( 3 ) « ب » : شمس فخرى . ولى بيت شاهد در ديوان فرخى ص 373 چاپ نگارنده آمده و مصراع دوم آن نيز بار ديگر در صفحهء » 385 از چاپ مذكور بدين صورت آمده است : ايا جمال جهان را و عز دولت را - چو روح دد خور . . . ( 4 ) « الف » و « س » در خور همچون . ( 5 ) « س » ، « الف » : ثنائى ( 6 ) بجز « ب » : بيد و چون . ( 7 ) « س » : بازوى باشد .