محاسن اصفهان ( فارسى ) — الصفحة ٨٥

[ ذكر چهارم ] در محاسن داخلى و خارجى شهر از تعداد عمارات و تعيين حقوق و متوجّهات روزگار پيشين و عصر مترجم

زاسمان تا آستان بارگاه رفعتش * اين قدر ما بين باشد كز زمين تا آسمان

غيرت باغ خورنق رشك بستان ارم * صورت ارژنگ مانى نسخهء صحن جنان

شمّه‌اى از وصف حسنش هم ز گفتار سعيد * هست بر طاقش نوشته چون درون آيى بخوان

چاوشش بهرام و بانى مشترى تيرش نديم * مطربش ناهيد و مه دربان كيوان پاسبان

آفتابش صاحب عادل جهان مكرمت * آن‌كه پيش او كمر بندد به خدمت توأمان

صاحب عادل جمال الدّين محمّد كآورد * سبز خنگ آسمان را حكم او در زير ران

و ديگر عمارت اين بازار ، بنا فرمود پيش از انتشار صيت استحداث ، و آوازهء مقدّمات احداث به مدّت مذكور ، به كمال اتمام و مقام خاص و عام رسانيد ، مترجم گفت :

اى جمال تو اصفهان آراى * چه بود اصفهان جهان آراى

روشنايى چشم اين شهرى * نه غلط نور ديدهء مهرى

چرخ سر كار طاق دكانت * مهر و ماه پاسبان و دربانت

پيشه‌كاران خاص تو افلاك * خار و خاشاك و صحن تو حاشاك

آجر درگه تو قرصهء چرخ * خرج تو مال روم و حاصل بلخ

چارسويت كه شش جهت دارد * ملك عالم به هيچ نشمارد

و سراى خواجه بهاء الدّين محمّد بن شمس الدّين صاحب ديوان جوينى كه نه در عراق ،