محاسن اصفهان ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

متأخّران معاصر او

بحر ضمير انورت حقّهء درّ مكرمت * درج كلام معجزت لوح زبور مردمى

كرده بناى عدل را خامهء تو مهندسى * كرده نجوم فضل را خاطر تو مقوّمى

برّ تو وقت مكرمت داروى درد مفلسى * عفو تو روز مقدرت پردهء شوم محرمى

تيغ دهات كرده پى مسرع راى آصفى * صيت سخات كرده طىّ فرش رسوم حاتمى

از نفحات عدل تو بر صفحات مملكت * هست دليل مقبلى هست نشان مكرمى

ملك چو ديد ضبط تو چست گرفت اصفهان * دامن دولت تو را گفت أصبت فالزمي

آخر :

اى دولت را خجسته معهد * وى صرح منقّش ممرّد

ايوان تو چرخ راست منظر * درگاه تو خلق راست مقصد

بالاى تو با سهى مقارن * بنياد تو در ثرى مؤكّد

چار اركانت كه هشت خلدند * هستند چو نه فلك مشيّد

مه را ز تجمّل تو زينت * ماهى ز تحمّل تو در كد

ديوار سراى تو كواكب * بوسيده چو حاج سنگ اسود

فرش افگن صدر تو است عيوق * چوبك زن بام تو است فرقد

بر بوى قبول باغ كاران * رضوان كرده بهشت را رد

پرفرش ستبرق است و سندس * بستان تو از گل مورد

هم كسوت سوسنش مطرّا * هم زلف بنفشه‌اش مجعّد