محاسن اصفهان ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨
[ ذكر هشتم ] در وصف مصلّى و كوهچه و اسماء الرّجال و بزرگان متفنّن و متنسّك و متألّه و ابدال كه از اصفهان پيدا شده‌اند ، و در اين هر دو مقام مأنس ساخته و مأوى گرفته ، و سادات عظام و نقباى كرام اصفهان
[ ذكر هشتم ] در وصف مصلّى و كوهچه و اسماء الرّجال و بزرگان متفنّن و متنسّك و متألّه و ابدال كه از اصفهان پيدا شده‌اند ، و در اين هر دو مقام مأنس ساخته و مأوى گرفته ، و سادات عظام و نقباى كرام اصفهان
[ ذكر هشتم ] در وصف مصلّى و كوهچه و اسماء الرّجال و بزرگان متفنّن و متنسّك و متألّه و ابدال كه از اصفهان پيدا شده‌اند ، و در اين هر دو مقام مأنس ساخته و مأوى گرفته ، و سادات عظام و نقباى كرام اصفهان
قال المترجم - تجاوز اللّه عنه - :
إلّا يا طيب أنفاس الشّمال * تقبل حاجتي و اسمع كلامي
إذا أوتيت قبل الصّبح هبا * تنفح بالعبير إلى مقامي
بأصفهان أرضي و المصلّى * و جيّ و الجبيلة بالتّمام
و وادي زندروذ و حافتيها * منازل عيشنا عند المنام
بشهرستان و الطّهران طابت * لذاذة اعتناق و انضمام
اعد ذكرا و كرّرها كلاما * سلاما سالما من مستهام
و قل منّي لها قولا لمولى * مليك من بني حام و سام
لنا من شوق كوهچه و المصلّى * غرام في غرام في غرام
از جملهء محامدى كه بدان جهت اين خطّه ، سر تفوّق و استعلاء در ميان ممالك از قلل جبال مىگذراند ، و به بلندى و شكوه ، نژندى و اندوه بر دل سنگين هر كوه مىنهد ، و مدائحى كه اگر بر مقتضاى : « وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ » زمين
اصفهان و مصلّى و اشجار ماربين و جى و شطّ زندرود و مغيض گاوخوانى ، به جملگى ، كاغذ و قلم و مداد و دوات گردد ، هزار يك آن به همهء زبان منارها
اصفهان تحرير