محاسن اصفهان ( فارسى ) — الصفحة ١٠٠

[ ذكر پنجم ] در آن‌چه از زمان استحداث اساس آن نواحى كه به مثابت سور است بر آن بقعه و منخرط در سلك خطّهء منجم كبار امراء و ملوك و منشأ اعاظم فضلا و علما و ارباب جاه و مرتبه و اصحاب جلال و قدر و اهل صلاح و خير بوده ، چنان‌كه هريك از ايشان ، يگانهء زمانهء خود ، و مردانهء روزگار بوده

ذروني ذروني ما قررت فأنّني * متيما اهج يوما تميد بكم أرضي

و أبعث في سرد الحديد عليكم * كتائب سودا طالما انتظرت نهضي

و از جملهء دلايل بر آن‌كه ابو مسلم ، اصفهانى بوده است ، مدائنى گويد كه ابو مسلم ، روزى در مسامره و ذكر فتح بلاد ، از ابو بكر هذلى سؤال كرد كه : « شهر ما

اصفهان را كه فتح كرد ، و كدام طايفه دست استيلا بر آن يافتند ؟ » .

ابو بكر گفت : « شهر شما

اصفهان ، جماعت عبادله بگرفت » ، و چندى را از ايشان نام برشمرد .

و روايت است از ابو مسلم ، گفت : « من و سلمان بر شجرهء نسبت از يك شاخيم » ، و از جملهء اسباط او مكتنّى به كنيت او ، ابو مسلم طاهر بن محمّد بن عبد اللّه بن حمزه از ديه جوزدان جى ، جدّ مادرى صاحب رسالهء محاسن است ، و اين قصيده كه مىآيد ، از گفتار او است ، مضمون آن افتخار نفس ، و اخبار از دولت و سعادت آباء و اجداد خود كه احياى رسوم دين و امانت مخالفت يقين در طبيعت وجود ايشان مجبول و مرتكز بوده ، و قصيده اين است :

و ما أنا إلّا المرء امّا فعاله * فحسنى و امّا نعته فجواد

له جانب قاسى الصّفا و لربّما * يلين لداعي الحبّ منه قياد

سجاياه ندّ فوق نار ذكائه * و افكاره في المعضلات زناد

إذا ما رآني حاسد غضّ طرفه * كأنّي في عين الحسود رقاد

يخوض حجاجيه بروق فضائلي * و في مسمعيه من ثنائي رعاد

أنا ابن الالى ساروا بكلّ كتيبة * و ساموا العدى خسف الحياة و سادوا

رحاب مغانيهم سباط اكفهم * إذا ارتدّت الآمال و هي جواد

اولئك قوم ارهفوا طبع دهرهم * و ذبوا عن الدّين الحنيف و ذابوا

فمن صعر الدّنيا اقاموا و من ردى * اقالوا و من فتك الزّمان اقادوا