مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

حكايت [ شيخ بغداد آن جنيد راهدان * كه ازو دادند اهل دل ، نشان ]

من در آن پرده نمىدانم چه بود * بود مانا آن غم عشق ودود

زانكه ترسان بودم و حيران و زار * بس فزعناك و غريب آن ديار

باز بستندم دگر در يك حجاب * بُد حجاب عزّت آن بىپيچ‌وتاب

خويش را دريافتم ، خندان شدم * هرچه بودم يك دو صد چندان شدم

فاش دانستم كه اندر نزد دوست * ديده‌ام روشن به نور روى اوست

پس شنيدم يك ندايى ، كاى سرى * زان شنيدن شد ، سرى از خود برى

پس بيفتادم ، شدم بىهوش و مست * گشت رگها سست و اندامم شكست

عضوهايم شد جدا از يكدگر * پوستم شد چاك و عقلم شد به در

شد دلم هم پاره‌پاره در زمان * كه ندانستم منم يا كيست آن

بعد از آنم كرد حق پيوسته باز * آن شكسته و خستهء آواز و راز

من در آن حالت هنوز اى جمله گوش * نه قرارم بود و نى آرام و هوش

نى توانستم روم ، نىايستم * نى زبانى « 1 » بُد كه گويم كيستم

بعد از آن در من بپوشانيد باز * نور عظمت تا شدم خوش سرفراز

پس ندايى كرد بازم ذو الجلال * كه نگنجد آن ندا اندر مقال

نور جانم گفت لبّيك اى قديم * اى انيس خاطر هر مستقيم

باز گفتا كاى سرى ، دانى كه ما * آفريديم اين جهان بىوفا

هيچ مىدانى كه اين خلق جهان * در يقينند و فرح يا در گمان

گفتمش يا سيّدى ، عالم زيم « 2 » * زانكه تو چون نايى و من چون نىام « 3 »

فضل تو عالِم كند جانم يقين * ورنه من كى مىبدانم سرّ اين

بعد از آن فرمود كاى انصاف ده * بر تو بگشايم من اين بند و گره

اين حجبها كه تو ديدى اى سرى * هست آسان پيش دود آن سرى

اين حجبها كه تو ديدى بُد ز نور * اين‌چنين مشكل نمود اندر حضور

آن حجابى كه بود از خاك و دود * كس نگردد عارف آن زود زود

قدرت ما آن حجابات گران * بىطمع برداشت از روى جهان

( 1 ) . س : زبانم . ( 2 ) . س : نيم . ( 3 ) . س : من نيم .