مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٢١

حكايت [ دو نفر رفتند در باغ ارم * تا بجنبانند آن شاخ كرم ]

آفريده تو مگو باشد قديم * گوش جان پيش آر تا گردى عليم

تا نشد نور محمّد آشكار * نى قلم پيدا شد و نى كار و بار

اى كه مىخواهى تو تلقين روش * در چشش افزا نه در صوت و كشش

باادب باش و مجنبان دست و لب * همچو مشت خاك ، اندر دست رب

تا نگردى ديو با تلبيس و ريو * تا كه بشناسى تو خود را و خديو

تا كه عزّت يا بى اندر هر ديار * تا ز تو راضى شود پروردگار « 1 »

هان « 2 » مجنبان بال‌وپر اى بىخبر * تا نيفتد خير تو در چاه شر

حاضر دم باش و روى حال بين * سرمه‌كش در ديدهء اقبال بين

اين حكايت بشنو و خامش نشين * تا بدانى كفر چه بود ، چيست دين

حكايت [ دو نفر رفتند در باغ ارم * تا بجنبانند آن شاخ كرم ]

حكايت [ دو نفر رفتند در باغ ارم تا بجنبانند آن شاخ كرم ]

دو نفر رفتند در باغ ارم * تا بجنبانند آن شاخ كرم

باغ پرميوه بُد و وقت ثمار * باغبان بُد ليك پنهان در سرار

چون در آن باغ آمدند آن هر دو يار * آن يكى بنشست اندر رهگذار

آن يكى ديگر دماغش سست بود * بوى سيب آمد دماغش را ربود

مست و حيران گشت و دنگ و بىقرار * زانكه از دستش بشد دامان يار

در پى ميوه دويد آن سست‌عهد * خواست تا شادى كند بىكسب و جهد

باغبان مىديد كو پروردنيست * گفت با تركى كه او آزردنيست

رو ، برونش كن ز باغ آن ميوه‌خوار * تا بداند قدر خويش و قدر يار

تا بكارد ، بدرود ، آنگه خورد * تا ز فعل و كسب خود نفعى برد

تا نيارد روى در آثار مفت * هم تواند داشت با خود يار و جفت

ترك رفت و كرد بيرونش ز باغ * همچو آدم با دل پردرد و داغ

آن يكى كو باادب چون خاك راه * مىنكرد از هيچ سو چشمش نگاه

سايهء بيدى گزيد و آب صاف * تيغ جذب خويش كرد اندر غلاف

( 1 ) . از بيت 6 تا 9 درس نيست . ( 2 ) . س : پس .