مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٢

[ متن ] مصباح الارواح

شحنه اوّل « 1 » ، ميل صحرا مىكند * ترك مستش ، فكر غوغا مىكند

زلف پرپيچ و گره همچون كمند * مىگشايد تا كشد دلها به بند

كام آن شيرين كلام دلنواز * بهر گوش جان همىآيد به راز

بحر دُر بار آمده در شور و جوش * تا كه شاهان را كند حلقه به گوش

مهر بر كام فصيحان مىنهد * مِهر در جان مليحان مىنهد

عالم‌آراى نهان و آشكار * مىنمايد روى ، چون گل در بهار

بيخ خارستان ز بن برمىكند * سركشان را بىمدد سر مىكند

مىكند مى در سبوى سرخوشان * مىگشايد در به روى مهوشان

فكر آن دارد كه بنمايد جمال * تا بيابد عشق كُل ، رزق حلال

زانكه در سيرست رزق بىملال * سيردل داند يقين ذوق وصال

خوش‌قدم زن در طريق و راه دل * تا شوى زنده تو با همراه دل

سير ديگر بايد و حُسن دگر * تا كه بينا گردد انوار بصر

گوش جان پيش آر ، اى مست مدام * تا بگويم وصف باده و شرح جام

تا بگويم گل چه « 2 » باشد چيست خار * تا جدا سازم ز هم اغيار و يار

گر شوى در شب تو همچون ماهتاب * با تو بتوان گفت وصف آفتاب

اين قمر وين آفتاب و آسمان * بهر تمثيل است و فهم كودكان

تا بدانى كآسمانهاى دگر * هست در اقدام سلطان بشر

بشنو اوّل شرح تفسير صور * تا بيابى در شجر ، اصل ثمر

اى دبير بىقرار دل‌كباب * يك زمان از كف منه جام شراب

تا كه مولود و ظهور مصطفى * نقش بندم پيش ارباب صفا

نقل آرم بهر گوش حس سر * نقل « 3 » و مى ريزم بر اهل نظر

جام مى در كام مخموران « 4 » كنم * خاك و خس در ديدهء دوران « 5 » كنم « 6 »

باز گويم رمزى از آغاز او * زانكه نتوان گفت كلّى راز او

( 1 ) . س : دل . ( 2 ) . س : چباشد . ( 3 ) . ملك : نقل مىريزم . ( 4 ) . س : محمودان . ( 5 ) . ملك : اوزان . ( 6 ) . ملك : كشم .