مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ١٦٥

رجز [ لَا همّ انّ المرء يَمنع رحله و حلاله فامنع حلالك * لا يغلبنّ صَليبهم و محالهم عدّوا محالك ]

اين زمان هم ابرهه هم فيل هست * هم ابابيل و دم بىقيل هست

سنگ بىمنقار و بىچنگال هست * ليك دست انبيا پنهان شده‌ست « 1 »

اين به پيش چشم دل فاش و عيانست * كه نشان و حكم اندر بىنشانست

تا تجلّى خدا خندان بود * تا سراى حاسدان ويران شود

تا كه كعبهء حق كه جان عاشقانست * كآفتاب غيب و ابر اين جهانست

بهر مشتاقان نگه دارد خدا * تا بيابند آن طلبكاران صفا

اى جمالى روى اندر قصه آر * ليك چشم دل به اسرارش گمار

بعد از آن سيلى ز باران شد پديد * آن پليدان را به دريا دركشيد

قدرت حق چون بديدند آن عرب * پاى بنهادند در كوى طلب

معجز و قدرت براى غافلانست * صدق بىغش خالى از نقص و گمانست

معجزات و آن كرامات و ظهور * بهر بلهانست اى جوياى نور

بعد از آن تعظيم حج كردند خلق * تا كه موها بركنند از روى خلق

حاجيان مو مىتراشند اى پسر * عاشقان در خاك اندازند سر

حاجيان بزغاله‌اى بىجان كنند * عاشقان هر لحظه جان قربان كنند

شيرخوار و شير با هم‌شان چه‌كار * جانب قصّه رو و اين واگذار « 2 »

اى عزيز ، در سرّ تاريخ اسرار است كه اهل اسم البتّه گنج از اهل زمان پنهان مىكنند ، و نشان آن در تاريخ مجمل مىنويسند . تاريخچى اگر بيدار باشد ، راه به گنج برد . ذكر گذشته مىبايد كرد . در ميان آدم عليه السّلام و حضرت مصطفى صلّى اللّه عليه و على آله و سلّم علما اختلاف كرده‌اند . واقدى گفته كه : چهار هزار و ششصد سال است و ديگرى گفته ، كه : شش هزار و صد و سيزده سال ، ابن عباس رضى اللّه عنهما گفته ، كه : پنج هزار سال و پانصد « 3 » ، مولانا سعيد الدّين كازرونى گفته كه : در تفاسير يافته‌ام كه از آدم تا نوح يك‌هزار سال است ، و قولى آن است كه دو هزار سال و از نوح تا ابراهيم دو هزار و ششصد و چهل سال و از ابراهيم تا موسى يك هزار سال و از موسى تا عيسى دو هزار سال و از عيسى تا حضرت رسالت صلوات اللّه عليه و سلامه عليهم پانصد و شصت يا

( 1 ) . س : شدست . ( 2 ) . س : اى جمالى اين حكايت واگذار . ( 3 ) . س : پنج هزار و پانصد سال .