مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨

ترجمه

بود اندر عهد كسرى جواد * كين جهان گشت از قدوم خواجه شاد

گفت پيرى ، خواجه را ديدم به خواب * بازپرسيدم ازو بهر صواب

كه شما را بُد بدين فخر اى قباد * كآمدم در دور نوشروان راد

هست ما را شبهه در اين گفت‌وگو * آن‌چنان‌كه بوده با ما بازگو

خواجه فرمود اين دروغ است و دروغ * كه ز بيگانه بود ما را فروغ

جعفر صادق چنين كرده بيان * كه دوشنبه جدّم آمد در جهان

در ربيع الاوّل و روز دهم * قول شهزادست « 1 » اين بىاشتلم

قولها بگذارم و بانگ و خبر * روى مقصود آورم اندر نظر

نام مرغ و نام فيل و نام شير * مىبرم تا تو به صف آيى دلير

تا تو بنهى سر به پيش اهل حق * كاهل حق بردند اين گوى سبق

اختلاف حقّ و باطل زان بود * تا مهم اهل حق آسان شود

گر نبودى طمطراق آن خران * كى نمودى معجز پيغمبران

ابرهه قوّت ز نجّاشى ستد * تا سراى كعبه را ويران كند

چون يمن بگرفت و شد مغرور و مست * يك دو روزى در يمن خندان نشست

خوش همىنازيد با تدبير خويش * كرد حق پنهان از او تقدير خويش

تا دو روزى نفس او گربز شود * بعد از آن از جهل خود عاجز شود

زور حقّ و اهل حق پنهان بود * تا كه صورتشان سراسر جان شود

زان تحمّل مىكنند اين قادران * تا كه بنمايند خود مستهزيان

ابرهه چون ديد اعزاز حجاز * كه ابا رونق بُد و با برگ و ساز

گفت چون اين خانهء بىگنج و مال * بىسبب دارد چنين حسن و جمال

كه همىبوسند خاك آن به جان * من بسازم خانه‌اى بهتر از آن

تا كه مردم روى سوى من كنند * سجده و طاعت به روى من كنند

اين شرر گردش برآمد آن حسود * كه ز فكر و فعل حق عارف نبود

گفت آن كعبه ز چه گشته بلند * كه خلايق جمله پيشش مىخمند

( 1 ) . س : شهزاده است .