مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

حكايت [ گفت عبّاس آن عليم راست‌گو * در حق عبد اللّه خوش‌خلق و خو ]

كعبه خانه پيش شاه انبياست * زان سبب « 1 » سعى و طواف آنجا رواست

حق ازآن‌رو مسكنش آنجاى خواست * كان قبا بر قدّ آن شه « 2 » گشت راست

باز آن پيچيده را سرباز كرد * خاتم شه بُد در آن بىدود و گرد

صاحب طشت آنگهى با عزّ و ناز * اندر آن طشتش نشاند آن سرفراز

ريخت زان ظرف آب صافى بر سرش * چون گلاب آن آب شد در پيكرش

هفت نوبت شست سر تا پاى او * تا سراسر نور شد اعضاى او

بعد از آن رضوان غمخوار خبير * جسم شه پيچيد خوش اندر حرير

ريخت بر وى مشك اذفر بىحساب * تا از آن شه بوى گيرد مشك ناب

بعد از آنش زير بال خود گرفت * عقل از آن اسرار هست اندر شگفت

باز آوردش برون از زير بال * كرد با او مشورت بىقيل و قال

زير لب مىخواند تعويذ آن ملك * باد مىزد بر تن شاه فلك

دست مىماليد بر پشت و سرش * تا نبيند زخم جان و پيكرش

گفت ديگر كاى شه آخر زمان * مژده بادت بر تن و جان و روان

كه خدا علم همه پيغمبران * در دلت بنهاد خوش فاش و عيان

اعلم و اكمل تويى اى شاه كل * يافتى اين مرتبه بىقيل و قل

هم به دست توست مفتاح بهشت * كز تو برهند آن ضعيفان از كنشت

هركه نامت بشنود ، لرزان شود * گر بپيچيد سر ، يقين بىجان شود

ديگرى ديدم دهان خويشتن * در دهانش داشت با مهر حسن

همچو مرغى كه نهد منقار خويش * در دهان بچّهء بيمار خويش

شهد بُد آيا ندانم يا كه شير * كه همىنوشيد از او طفل كبير

اندر آن دم ، باز اشارت مىنمود * گوييا كه اشتهايش مىفزود

گفت كاى احمد بشارت بر « 3 » تو باد * كه همه خُلق نكو حق با تو داد

ديگرش در آب برد و غسل داد * باز آوردش برون آن اوستاد

روغنش ماليد و مويش شانه كرد * سرمه اندر چشم آن دردانه كرد

( 1 ) . س : زان جهت . ( 2 ) . س : قد اين . ( 3 ) . س : مر .