مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ١٣٠

حكايت [ گفت عبّاس آن عليم راست‌گو * در حق عبد اللّه خوش‌خلق و خو ]

هان مترس و روى آور سوى حق * كه نمايد صبح جانت از فلق « 1 »

ليك تو همچون « 2 » زمين بىپا و دست * كى توانى روى خصم خود شكست

تو به زير پاى مردان گرد شو * خوش‌غبار اهل عشق و درد شو

كاين سعادت در نفوس عاشقان است * وان طلب در جان پاك صادقان است

آن نفس كه آيت فضل خداست * طالب صدق است و جوياى صفاست

چون صفا و صدق دارى شاد باش * كه خراب توست آن قدّ بلاش

صد هزاران جان فداى قامتش * جان سپردن باشد اينجا طاعتش

صبر كن كه آفتاب معدلت * ناگهان تابد چو عشق اندر دلت

چشم دل در راه آن قامت بسوخت * يك زمانى شمع دل بايد فروخت

تا درآيد در سماع آن سرو ناز * تا بگويد دل چو نى اسرار باز

تا كه قولى بشنود گوش طلب * تا كند جان يك دمى عيش و طرب

تا فغان در عالم اعلى افتد * آه مجنون در بر ليلى رسد

تا به ميدان اندر آيد شاه دل * تا شود آگه ز سوز و آه دل

با جمالى در سماع آيد عيان * تا فلك بيند سماع عاشقان

تا بداند كان دويدن از كجاست * ننگرد من بعد سوى چپ و راست

اى عزيز ، گوش به معنى « ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ » دار و چشم دل بگشا ، تا بگويى :

« فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ » و صلّى اللّه على محمّد و آله و سلّم تسليما .

جمع كن آن شش جهت وين پنج حس * تا نمانى در جهات و رنج حس

تا ببينى نور اظهار رسول * هم بدانى چيست اين دين و اصول

تا نگردى گرد آن عقل فضول * تا نجويى فضل از قوم جهول

تا نگردى قانع از حرف و ورق * تا كه بربايى ز اهل دل سبق

جمع شو گفتم كه نك آمد خطيب * همچو بيمارى « 3 » كه دريابد طبيب

( 1 ) . س : ليك تو همچون زمين هموار باش * در خيال روى خوب يار باش دايما مىخواه از رب جليل * پاسبانى راه‌دان بهر دليل ( 2 ) . س : كه تويى همچون زمين . ( 3 ) . س : به نزديك .