مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

حكايت [ گفت عبّاس آن عليم راست‌گو * در حق عبد اللّه خوش‌خلق و خو ]

جان و دل بر كف نهيد اى عاشقان * كه رسيد آن فتنهء آخر زمان

بشنو اى دل راز سرمستان عشق * تا توانى رفت در بستان عشق

حكايت [ گفت عبّاس آن عليم راست‌گو * در حق عبد اللّه خوش‌خلق و خو ]

حكايت [ گفت عبّاس آن عليم راست‌گو در حق عبد اللّه خوش‌خلق و خو ]

گفت عبّاس آن عليم راست‌گو * در حق عبد اللّه خوش‌خلق و خو

كان شبى كه مهر با مه يار شد * اهل مكه بيشتر بيمار شد

يك دو صد دختر به گرد « 1 » آن قمر * داده جان بىشوهر از خون جگر

جمله بىقرعه سوى قربان شدند * كه ملول از جسم و سير « 2 » از جان بدند

بىتفأل بىتفكر در زمان * جان برافشاندند بهر آن جوان

اى كه خواهى منزلات عاشقان * رو بياموز اين روش زان دختران

تو مگو كان دختران مؤمن نىاند * كه شهيدانند و هم قربان نىاند

عاشق آن نور بودند و حيات * ذات مىديدند بر روى صفات

گر بديدند شهوتى آن دختران * بود اندر مكّه اوزار خران

نى براى شهوت او را خواستند * بهر نور روى او مىكاستند

هركه جام عشق نوشيد اى فلان * اللّه اللّه تو ورا كافر مخوان

عهد و ميثاق خدا با عاشقانست * صورت آن در زبان اين و آنست

چونكه ذكر صورت آمد در ميان * مىروم سوى حكايات يلان

زانكه غير نعت آن مايهء حيات * تو فسانه‌اش خوان و هزل و ترّهات

باب آن سالار اقليم وجود * اين‌چنين نقل است كو سىساله بود

قول ديگر آنكه بوده پنج پنج * سال آن جام مى و ايوان گنج

بوده‌اند آن ماه و خور يك مدّتى * تا كه بسپردند نور آن فتى

بود عبد اللّه با آن نور روى * آب بحر دل نمىشد سوى جو

تا به كلّى وحى و الهام خدا * قطع شد بهر ظهور مصطفى

تا نمايد روى و طرحى نو نهد * تا كه تير راست از قوسش جهد

( 1 ) . س : بدور . ( 2 ) . س : و عقل و جان .