مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ١١٠

« اوليائى تحت قبابى لا يعرفهم غيرى »

من شدم حيران در آن خواب اى صنم * لحظه‌اى بنشين كه تا شرحش كنم

ديگر آن زنجير و آن بند و كمند * شد درختى سبز گبز بس بلند

هر ثمارى كه بود اندر جهان * بود فىالجمله بر آن شاخ جوان

پيش آن سرو بلند سرفراز « 1 » * خوش كمر بسته دو شيخ بانياز

نامشان پرسيدم اندر وقت و حال « 2 » * تا نباشم لال در وقت سؤال

تا توانم ذات آرم در صفت * هم بنگريزم ز اهل معرفت

كاف و لام از بهر اثبات كل است * ميم و لام اى دل نمايندهء مُل است

از براى هر حقيقت اسمهاست * چون حقيقت رو نمايد اسم لاست

آن يكى گفتا به من كاى بو الفتوح * هستم آن غرق بلا يعنى كه نوح

وان دگر فرمود كاى مرد جميل * هستم آن دلسوخته يعنى خليل

بر خلاف من يقين آن دو محب * فاش خواندندم به عبد المطّلب

عارف احوال و نام من بدند * حاضر آن جان و جام من بدند

بازگفتندم كه اى مفتون تخت * با تو برگوييم تعبير درخت

اين درخت نازنين پرثمار * كه ابر پشت تو گشته استوار

اصل آن نور است و آن عهد و قرار * كه درست اسپرده‌اند اندر گذار

خانه خانه و كو به كو آن نور دل * آمده و گشته به صلبت منتقل

كاهنه گفتش اگر اين خواب تو * نيست چون فكر حسودان توبه‌تو

بىشكى از صلب تو آرد عُلو * خسرو شيرين‌زبان خوب‌رو

جملهء اهل سماوات اى پسر * پيش خاك پاى او بنهند سر

سركشان اين زمين پرغرور * پيش او ننهند سر بهر حضور

ديگر آن زنجير محكم بىگمان * هست زور امّتِ آن شاه جان

حلقه‌ها و بند و بار آن رسن * هست اثبات كمال آن حسن

هركه ننهد سر به پايش اى پسر * همچو پور نوح ماند در سقر

ملّت و دين براهيم خليل * تازه گرداند مثال رود نيل

( 1 ) . س : دلنواز . ( 2 ) . س : وقت و حال .