مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٨٥

« اوليائى تحت قبابى لا يعرفهم غيرى »

عقد كرد او دخترى وَهّاله نام * دختر حارث بد آن داراى جام

باز از ايشان در وجود آمد يقين * صورت قيدار « 1 » آن نورين جبين

در جمال و حسن بود او بىمثال * اى خوشا حسنى كه نپذيرد زوال

حسن و خلقش همچو ابراهيم بود * در ملاحت شهرهء اقليم بود

هركه ديدى رويش افتادى به خاك * دور او پيدا شده اين جيب و چاك

در جبلّت انبيا و اوليا * دايما باشند با نور و بها

باقيان گر تابع ايشان بوند * حاش للّه كه سيه‌رو مىشوند

هركه او ماليده شد چون توتيا * گم شود در چشم و انوار صفا

گم شويد اى رهروان در پيش دوست * تا بنوشيد آنچه در جام و سبوست

ذكر باده وسوسه آرد مدام * جام باده در كف آور اى غلام

زانكه باده مرد را بى خود كند * مست بىخود محرم جانان شود

هركه بىخود نيست نامحرم بود * زنده با مرده كجا همدم شود

گر نگه دارى نفس اى خوب‌رو * كى روى همچون گدايان كو به كو

وارهى از چنگ افلاس و عمل * چون بيابى گنج معنى در بغل

چون شوى تو پاك از نور نفس * در زمانه چون تو نبود هيچ‌كس

با تو بسپارند مخزنهاى شاه * بلكه گردى شاه دور اى نيكخواه

چونكه شد قيدار سلطان مراد * زود اسماعيل تابوتش بداد

عهد ازو بستد ولى اندر زمان * كه نگهدارد امانت همچو جان

نور پاك شاه و سلطان رسل * گاه چون مُل داردش گاهى چو گل

نطلبد جز خوب‌رويى پاك كيش * زانكه خوبانند مرهمهاى ريش

آن‌چنان پنداشت قيدار اى پسر * كه بود در بحر اسحاق آن گهر

خواست از اولاد اسحاق شهير * دخترى پاكيزه و خوب ستير

دختر از قيدار آبستن نشد * نور دل در خاك و باد تن نشد

اين‌چنين نقل است كان قيذار راست * از بنى اسحاق يك صد زن بخواست

( 1 ) . ملك 2 : قيذاز .