مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٧٨

حكايت [ سائلى آمد بر كعب عليم * همچو خاك انبيا نرم و سليم ]

تا نيايى خشمگين اندر مصاف * واگذارى گفت‌وگوى اختلاف « 1 »

پيش اهل شرع بنهى آن مقال * خوش بنوشى اين شراب از جام حال

ذكر آن شاه كُل و اصحاب او * زان كنم اندر ميان چارسو

تا غريبان بشنوند اين داستان * رخت بسپارند پيش راستان

ورنه من با آن بد و نيكم چه كار * چشم من هرگز نديده غير يار

اين نداى گوشهاى محرمانست * كه دليل عاشقان بىنشانست

اين بنتوان گفت در بازار شهر * زانكه كج مىگردد اين افلاك دهر

تا نبيند كس جمال راستان * راست نتوان گفت حال راستان

آنچه گنجد در حروف و گفت‌وگو * هست نعت زلف و خال و رو و مو

آنكه در بتخانه با بت روبروست * خوش حريف باده و جام و سبوست

فارغ از راه است و زاد و كاروبار * كى گلاب اندر شود ديگر به خار

بهر اين افتادگان مست سست * مىسپارم گه‌گهى نقل درست

در مثال « 2 » آرم ره اصحاب و شاه * تو زمانى گوش شو اى مرد راه

تا ببينى نيك و بد بر جاى خود * تا نميرى در چه كين و حسد

تو محمّد را درختى دان بلند * كه همىبخشد ثمار دلپسند

طوبى بىريشه و بىبرگ و بال * بس محال است و محال است و محال « 3 »

روى در حال آر و بگذار آن محال * خوش درآ در بحر و درياى زلال

بىغرض شو تا كه يا بى آگهى * همره ياران شو ار مرد رهى

رو به آب انداز فىالجمله كتاب * سر ز امر و رأى بينايان متاب

مشنو از بازى حديث راستان * تو به گوش دل شنو اين داستان

فى المثل گفتم كه طوبى در نعيم * دست و برگش چون نباشد اى سليم

شاخ و بال اوّل بود آنگه ثمار * هيچ ديدى تو شكوفه بر منار

بيخ و ريشهء مصطفى تو بىگمان * در كتاب اللّه چون ازواج دان

كه چنين فرمود آن كان صفا * كه گزيدم من در اين دار شما

( 1 ) . س : گوى و اختلاف . ( 2 ) . س : در ميان . ( 3 ) . س : آن محال .