مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٧٠

حكايت [ سائلى آمد بر كعب عليم * همچو خاك انبيا نرم و سليم ]

بعد از آن آدم دو دست شيث راد * داشت اندر دست و با ربّ العباد

رازها مىكرد آدم با حضور * كه ز روى شيث مىتابيد نور

يا رب و يا رب همىگفت گفت آن خديو * كه نگهدار اين ملك از شر ديو

كه همى پيداست آثار كنوز * درنرفته در گلو اين مى هنوز

گنج پيدا كى بود بىزخم مار * زان بود داراى صورت دل‌فكار

هركه پيدا شد عجب گر جان برد * زاهد مشهور كى ايمان برد

بىمدد بىنصح پاك دلپذير * كس نبيند منصب و گنج ستير

گوش سوى آدم آر ، اى پهلوان * تا شوى چون شيث كان جان جان

گفت يا رب شيث را كردى بلند * اندر آورديش در كوى پسند

كرده‌اى آدم دليل راه او * تا بود مطلوب او دلخواه او

عهد و ميثاقى كه فرمودى به من * هم به امرت دررسان با بو الحسن

چونكه باب انبيا خواهد شدن * عهد و پيمان بايد از وى بستدن

تا نبيند غير روى طاهرات * تا نگردد در خبث چون كرم مات

تا انيس و ناظر خوبان بود * تا رخش از مهر دل تابان بود

يا الهى جمع پاكان از سما * زودشان بفرست در ميدان ما

تا گواه عهد و پيمانها شوند * هم بصير لؤلؤ دريا شوند

پس بيامد پيك حق بىريب و شك * در پىاش هفتاد و دو هزر « 1 » از ملك

با حرير خوب و با كلك روان * پيش آدم ناظر و تسبيح‌خوان

بعد از آن بگشود لب ، پيك امين * كه چنين فرموده ربّ العالمين

كه حبيب ما « 2 » محمّد اى رئيس * هان نيندازى در اصلاب خسيس

چون شود آن نور پاكش منتقل * منزلش بايد بود در جان و دل

هركجا كه راه وسواس است و شر * نايد آن نور مطهّر در گذر

سالها ما « 3 » نور او پرورده‌ايم * تا در اين ويرانه‌اش آورده‌ايم

گرنه در بندش كنى آن شهسوار * مركبش ناگه فتد در رهگذار

( 1 ) . س : هزار . ( 2 ) . س : من . ( 3 ) . س : با .