مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٦٦

حكايت [ سائلى آمد بر كعب عليم * همچو خاك انبيا نرم و سليم ]

زان به صورت مبتلا گشتند خلق * كه نمىبينند جز پشمينه دلق

زهد خشك و آه سرد و روى زرد * در ميان آرند با نرادّ فرد « 1 »

زهد صورت پرده‌هاى كافريست * زاهدى كو كه از اين شركت بريست

زاهد آن باشد كه ترك خود كند * روى دل در تقوى احمد كند

قول و فعلش متّصل باشد به هم * تا نبينند از فعال خود الم

زهد خالص نور دل پيدا كند * زهد صورت ميل كل پيدا كند

زانكه با نور محمّد نيست يار * بهر دنيا مىكند آن كسب و كار

روى در محراب و غرق آب‌وگِل * ره ندارد نزد حق يار دو دل

يار مىخواهى بيابى رنگ شو * همچو آيينه عدوّ زنگ شو

تا ببينى نور پاك مصطفى * در وجود اتقيا و اصفيا

آفتاب حسن احمد اى پسر * از هزاران روزن آرد سر به در

نور علمش عالم‌آرايى كند * نور رويش عقل شيدايى كند

نور چشمش غارت دلها كند * نور زلفش حلّ مشكلها كند

نور لعلش باده در جوش آورد * تا كه مستان را در آغوش آورد

نور جانش مىنگنجد در بيان * اهل خود را مىكند بىخان‌ومان

نور جانش مىنگنجد در حروف * غير مستانش ندارند اين وقوف

نور جانش نيست در علم و عمل * فانيان دارند اين زر در بغل

نور جانش آينهء عشق خداست * آينهء عشق خدا عين بلاست

هرچه گويى اى جمالى غريب * بيشتر زان است نعت آن حبيب

واگذارم حاليا شرح كنوز * بازگردم جانب انوار روز

تا نمايم تقوى آن نور پاك * تا شود روشن جهان ز آثار خاك

شرح نور علم بشنو اى سليم * تا نگردى سخرهء ديو رجيم

( 1 ) . درس آمده است : زهد صورت آفت راه خداست * زانكه شركست اينكه در پردهء هواست زهد صورت بدتر از جهل عيانست * كش گناه فاش و آن شرك نهانست