مصباح الأرواح ( فارسى ) — الصفحة ٤٧

حكايت [ ترك بغدادى و شيخ سبزوار * الفتى كردند باهم در گذار ]

نور من تفسير آيات من است * نور بىشك پردهء ذات من است

ذات من در جسم و صورتها نرفت * نور من تابيد اندر هر شكفت

يك زمان گوش محبّت پيشم آر * تا نمايم شعله‌هاى نور و نار

نور من فىالجمله از نار آمده‌ست * نار هم « 1 » از من پديدار آمده‌ست

رهنما كن نور من اى وصل‌جو * فرعها از بهر اصل اصل‌جو

تا نگردى غرّه از نور و ضيا * هم بنگريزى ز نار باصفا

هم نسوزانى به آتش در وجود * آب بر آتش نريزى در سجود

قصّهء شيطان شنو به هر مثال * تا نبينى هر زمان صد گون ملال

نور عزّت داشت آن بدمست زار * باد زد بر نور و پيدا شد شرار

گندم از نور عزازيلست فاش * زان سبب گشته‌ست استون معاش

رزق اهل نفس گندم با بود * رزق اهل دل ، لقاى ما بود

رزق پاكان حبّ ديدار من است * اى خنك ، جانى كه بيمار من است

مىنبيند دامهاى پرگره * هركه پوشيده‌ست از عشقم زره

اى اخى ، « 2 » يك دم گوش به كلام خدا دار . اگر دلت عربى دانست و اگر عربى آموخته‌اى ، راه به اسرار كلام حق نتوانى برد . غرض آن است كه بدانى كه « إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً ، لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ وَ يُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ يَهْدِيَكَ صِراطاً مُسْتَقِيماً ، وَ يَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزاً ، هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدادُوا إِيماناً مَعَ إِيمانِهِمْ وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ، لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ يُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ كانَ ذلِكَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً ، وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً ، وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً ، إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً ، لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا ، إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ ، يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما


( 1 ) . س : نار از من هم به ديدار آمده‌ست . ( 2 ) . ملك : اى عزيز .