فتوح البلدان ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٣

كشته شدن يزدگرد بن شهريار بن كسرى ابرويز بن هرمز بن انوشروان

گويند : يزدگرد از مدائن به حلوان و سپس به اصبهان گريخت و چون مسلمانان از كار نهاوند فراغت يافتند وى از اصبهان به اصطخر فرار كرد و عبد الله بن بديل بن ورقاء پس از فتح اصبهان در پى او شتافت لكن بر وى دست نيافت . ابو موسى اشعرى به اصطخر رسيد و عزم فتح آن كرد لكن از عهده بر نيامد . عثمان بن ابى العاصى ثقفى نيز بر اين كار بكوشيد ولى او نيز نتوانست . عبد الله بن عامر بن كريز در سال بيست و نه به بصره آمد و تا آن زمان تمامى فارس بجز اصطخر و جور فتح شده بود و يزدگرد بر آن شد كه به طبرستان رود و آن بدين خاطر بود كه به هنگام اقامت وى در اصبهان مرزبان طبرستان به او پيشنهاد كرده بود به آن ديار رود و از نفوذ نفوذناپذيرى آن ناحيت وى را خبر داده بود . لكن سپس رأى او ديگر شد و به كرمان گريخت . ابن عامر ، مجاشع بن مسعود سلمى و هرم بن حيان عبدى را از پى او گسيل داشت . مجاشع برفت و در بيمند كرمان فرود آمد . در آنجا مردمان به بوران دچار شدند و سپاهيانش هلاك شدند و فقط معدودى نجات يافتند . قصرى كه در آنجا بود قصر مجاشع ناميده شد و مجاشع نزد ابن عامر بازگشت .

روزى يزدگرد در كرمان نشسته بود . مرزبان كرمان بر وى وارد شد و او از كبر سخنى با وى نگفت . پس مرزبان بفرمود تا او را بيرون كنند و گفت تو شايستگى حكومت قريه‌يى را هم ندارى ، پادشاهى كه جاى خود دارد و اگر خداوند در تو خيرى سراغ داشت تو را به اين روز نمىانداخت . پس يزدگرد به سجستان رفت . و