فتوح البلدان ( فارسى ) — الصفحة ٧٧

گفتار در باب چاه‌هاى مكه

اى ابو مطر به صلاح قدم گذار كه در آن مصاحبان قريشى تو را به حد كفايت باشند در شهرى مقام خواهى گزيد كه عزتى دير پاى دارد و از دسترسى سردار سپاهى بر خود ايمن خواهى بود عباس بن هشام كلبى حكايت كرد كه يكى از كنديان به پدرم نامه‌يى نوشت و از وى دربارهء زندان ابن سباع در مدينه پرسش كرد كه نسبت به كه دارد ، و نيز داستان دار الندوه و دار العجله و دار القوارير در مكه را سؤال كرد . پس او به وى نوشت : اما زندان ابن سباع ، خانهء عبد الله بن سباع بن عبد العزى بن نضلة بن عمرو بن غبشان خزاعى بود ، و سباع را كنيه ابو نيار بود . مادر وى در مكه قابله بود و روز جنگ احد حمزة بن عبد المطلب به وى گفت :

پيش بيا ، اى پسر زن برندهء بظور « 1 » ، و آنگاه وى را بكشت و به او حمله كرد تا جوشن وى برگيرد ، پس وحشى و مادر طريح بن اسماعيل ثقفى شاعر ، دختر عبد الله بن سباع كه حليف بنو زهره بود ، وى را مورد طعن نيزه ساختند .

اما دار الندوه را قصى بن كلاب بنا كرد كه مردم در آن اجتماع مىكردند و امور خود را فيصله مىدادند . سپس طايفهء قريش در آنجا گرد آمده دربارهء نبردها و امور خويش به سگالش مىنشستند

حليفان حرب بن اميه بودند . پس از آن حضرمى - يعنى ابو مطر - خواست تا خارج از حرم مكه منزل گزيند و دعوت او به دخول در مكه ( صلاح ) از همين روى بوده است . ( 1 ) . بظور جمع بظر و آن به معنى زائدهء بين لبهاى فرج زنان است .