فصول الأعراض ( شرح حدود الأمراض ) — الصفحة ٢٩٦
وجع
بر وزن بواسير على ما مر فى فصل الالف من هذا الباب جمع ناصورست و اطبا آن را كه نزد طرف معاء مستقيم حادث شود به اين اسم مخصوص دارند
فصل پانزدهم در هاء
فصل پانزدهم در هاء
هوز مشتمل بر سه مرض
نهس
نهس
بفتح اول و سكون ثانى و سين مهمله و بشين معجمه نيز آمده لغة و اصطلاحا بدندان گزيدنست يقال نهس الانسان و الحية و لا يقال نهس العقرب زيرا كه لسع عقرب از نيش دم باشد نه از دندان
نهله
نهله
بفتح اول و سكون ثانى و فتح كاف و وقف هاء لغة و اصطلاحا عبارت از مرض و محنة و صعوبت ست
نهم
نهم
بفتح اول و ثانى و سكون ميم لغة و اصطلاحا عبارت از شره و حرص بر طعامست
فصل شانزدهم در تحتانى
فصل شانزدهم در تحتانى
و فيه مرض واحد
نيدلان
نيدلان
بفتح اول و سكون ثانى و ضم دال مهمله و بفتح وى نيز آمده و فتح لام و الف و نون لغة و اصطلاحا كابوسست و مر
باب الواو
باب الواو
و فيه خمسة عشر فصلا
فصل اول در الف
فصل اول در الف
و فيه مرض واحد
وافده
وافده
بواو و الف و فا و دال مهمله و ها علتىست كه مختص بدل يا ناحيه وى باشد
فصل دوم در موحده
فصل دوم در موحده
مشتمل بر دو مرض
و با
و با
بفتح اول و ثانى و قصر الف و بمد وى نيز آمده فى الحقيقت عبارت از فساديست كه بجوهر هو اعلى ما مر مفصلا فى الحميات بنا بر اسباب سماوى يا ارضى عارض گردد و از آن رو حمى وبائى و طاعون حادث شود و بر نفس طاعون و مرض عام اطلاق اين لفظ مشتهر گشته و در لغت بمعنى مرگ عام آمده
وبش
وبش
بفتح اول و ثانى و سكون شين معجمه بياض و سفيديست كه بر ناخن ظاهر شود و اوباش بر وزن اوصاف جمع وىست و اغلب كه اين لفظ مرادف برص الاظفار باشد
فصل سوم در مثلثه
فصل سوم در مثلثه
و فيه مرض واحد
وثى
وثى
در لغة عام بواو و مثلثه و تحتانى آمده و صحيح بهمزه موضع تحتانيست و بالجمله عبارت از انزعاج استخوان و زوال وى از موضع خود بدون انخلاع ست و ظهور كاواكى حسب خروج مفصل در يك جانب و نتو در جانب ديگر و امكان بعض حركات آن عضو مع التعذر بر ان دلالت كند
فصل چهارم در جيم
فصل چهارم در جيم
مشتمل بر پنج مرض
و جاء
و جاء
بكسر اول و فتح ثانى و الف ممدوده آنست كه هر دو خصيه مرد كوفته شود كوفتنى شديد بحيثيتى كه شهوت برود و بعضى گفته كه عبارت از كوفته شدن عروق خصيه است و در حديث نكاح آمده فمن لم يستطع فعليه بالصّوم فانّه له و جاء
وجع
وجع
بفتح اول و سكون ثانى و عين مهمله در لغت بمعنى مطلق درد آمده و در اصطلاح اطبا عبارت از ادراك محسوس منافى من حيث هو منافىست و و جاع بر وزن وقاع و اوجاع بر وزن اوباش جمع وى و الم على ما هو الاصح مرادف وجعست و بقول عموم الم و خصوص وجع قرشى عليه الرحمه منفرد گشته و در اثناء ذكر صداع ذكر وجع و الم