گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

تمثيل

به بحر نيستى هر كو فرو شد * « فلا انساب » نقد وقت او شد

هر آن نسبت كه پيدا شد ز شهوت * ندارد حاصلى جز كبر و نخوت

اگر شهوت نبودى در ميانه * نسب‌ها جمله مىگشتى فسانه

چو شهوت در ميانه كارگر شد * يكى مادر شد آن ديگر پدر شد

نمىگويم كه مادر يا پدر كيست * كه با ايشان به حرمت بايدت زيست

نهاده ناقصى را نام خواهر * حسودى را لقب كرده برادر

عدوى خويش را فرزند خوانى * ز خود بيگانه خويشاوند خوانى

مرا بارى بگو تا خال و عم كيست ؟ * وز ايشان حاصلى جز درد و غم چيست ؟

رفيقانى كه با تو در طريقند * پى هزل اى برادر هم‌رفيقند

به كوى جدّ اگر يك دم نشينى * از ايشان من چه گويم تا چه بينى

همه افسانه و افسون و بند است * به جان خواجه كاينها ريشخند است

به مردى وارهان خود را چو مردان * و ليكن حق كس ضايع مگردان