گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٩٣

اشارت به ترسايى و دير

مرا در دل همى گردد كزين كار * ببندم بر ميان خويش زنّار

نه زان معنى كه من شهرت ندارم * كه دارم ليك از وى هست عارم

شريكم چون خسيس آمد درين كار * خمولى بهتر از شهرت به بسيار

دگر باره رسيد الهامم از حق * كه بر حكمت مگير از ابلهى دق

اگر كنّاس نبود در ممالك * همه خلق اوفتند اندر مهالك

بود جنسيت آخر علت ضمّ * چنين آمد جهان و الله اعلم

وليك از صحبت نااهل بگريز * عبادت خواهى از عادت بپرهيز

نگردد جمع با عادت عبادت * عبادت مىكنى بگذر ز عادت

ز ترسايى غرض تجريد ديدم * خلاص از ربقه تقليد ديدم

جناب قدس وحدت دير جان است * كه سيمرغ بقا را آشيان است

ز روح الله پيدا گشت اين كار * كه از روح القدس آمد پديدار