گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

اشارت به زنّار

ميان دربند چون مردان به مردى * در آ در زمره « اوفوا بعهدى »

به رخش علم و چوگان عبادت * ز ميدان در ربا گوى سعادت

ترا از بهر اين كار آفريدند * اگر چه خلق بسيار آفريدند

پدر چون علم و مادر هست اعمال * بسان قرّة العين است احوال

نباشد بىپدر انسان شكى نيست * مسيح اندر جهان بيش از يكى نيست

رها كن ترّهات و شطح و طامات * خيال نور و اسباب كرامات

كرامات تو اندر حق‌پرستىست * جز اين كبر و ريا و عجب و هستىست

درين هر چيز كان نز باب فقرست * همه اسباب استدراج و مكرست

ز ابليس لعين بىسعادت * شود صادر هزاران خرق عادت

گه از ديوارت آيد گاهى از بام * گهى در دل نشيند گه در اندام

همى داند ز تو احوال پنهان * در آرد در تو كفر و فسق و عصيان

شد ابليست امام و در پسى تو * به دو ليكن بدين‌ها كى رسى تو