گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٧٠

تمثيل

چو كوه است استخوانهايى كه سخت است * نباتت موى و اطرافت درخت است

تنت در وقت مردن از ندامت * بلرزد چون زمين روز قيامت

دماغ آشفته و جان تيره گردد * حواست همچو انجم خيره گردد

مسامت گردد از خوى همچو دريا * تو در وى غرقه گشته بىسر و پا

شود از جان كنش اى مرد مسكين * ز سستى استخوانها پشم رنگين

بهم پيچيده گردد ساق با ساق * همه جفتى شود از جفت خود طاق

چو روح از تن به كليّت جدا شد * زمينت قاع صف صف لا ترى شد

بدين منوال باشد حال عالم * كه تو در خويش مىبينى دمادم

بقا حق است و باقى جمله فانى است * بيانش جمله در سبع المثانى است

به « كلّ من عليها فان » بيان كرد * « لفى خلق جديد » هم عيان كرد

بود ايجاد و اعدام دو عالم * چو خلق و بعث نفس ابن آدم

هميشه خلق در خلق جديد است * وگر چه مدت عمرش مديد است