گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٧

[ ديباچه ]

[ ديباچه ]

[ ديباچه ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

بنام آنكه جان را فكرت آموخت * چراغ دل ز نور جان برافروخت

ز فضلش هر دو عالم گشت روشن * ز فيضش خاك آدم گشت گلشن

توانايى كه در يك طرفه العين * ز كاف و نون پديد آورد كونين

چو قاف قدرتش دم بر قلم زد * هزاران نقش بر لوح عدم زد

از آن دم گشت پيدا هر دو عالم * وز آن دم شد هويدا جان آدم

در آدم شد پديد اين عقل و تمييز * كه تا دانست از آن اصل همه چيز

چو خود را ديد يك شخص معين * تفكر كرد تا خود چيستم من

ز جزوى سوى كلى يك سفر كرد * وز آنجا باز بر عالم گذر كرد