گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٦٠

جواب

كسى كو با خدا چون و چرا گفت * چو مشرك حضرتش را ناسزا گفت

ورا زيبد كه پرسد از چه و چون * نباشد اعتراض از بنده موزون

خداوندى همه در كبريايىست * نه علت لايق فعل خدايىست

سزاوار خدايى لطف و قهر است * و ليكن بندگى در جبر و فقر است

كرامت آدمى را اضطرار است * نه آن كو را نصيبى ز اختيار است

نبوده هيچ چيزش هرگز از خود * پس آنگه پرسدش از نيك و از بد

ندارد اختيار و گشته مأمور * زهى مسكين كه شد مختار مجبور

نه ظلم است اينكه عين علم و عدل است * نه قهر است اينكه محض لطف و فضل است

به حكمت زان سبب تكليف كردند * كه از ذات خودت تعريف كردند

چو از تكليف حق عاجز شوى تو * به يك بار از ميان بيرون روى تو

به كليت رهايى يا بى از خويش * غنى گردى به حق اى مرد درويش

برو جان پدر تن در قضا ده * به تقديرات يزدانى رضا ده