گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

قاعده

همين نبود جهان آخر كه ديدى * نه « ما لا تبصرون » آخر شنيدى

بيا بنما كه « جابلقا » كدام است ؟ * جهان شهر « جابلسا » چه نام است ؟

مشارق با مغارب را بينديش * چو اين عالم ندارد از يكى بيش

بيان « مثلهنّ » از ابن عباس * شنو پس خويشتن را نيك بشناس

تو در خوابى و اين ديدن خيال است * هر آنچه ديده‌يى از وى مثال است

به صبح حشر چون گردى تو بيدار * بدانى كان همه وهم است و پندار

چو برخيزد خيال چشم احول * زمين و آسمان گردد مبدّل

چو خورشيد عيان بنمايدت چهر * نماند نور ناهيد و مه و مهر

فتد يك تاب از و بر سنگ خاره * شود چون پشم رنگين پاره پاره

بكن اكنون كه كردن مىتوانى * چو نتوانى چه سود آن را كه دانى

چه مىگويم حديث عالم دل * ترا اى سرنشيب پاى در گل ؟

جهان آن تو و تو مانده عاجز * ز تو محروم‌تر كس ديده هرگز ؟