گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ١٥

جواب

بر آن طبعم اگر چه بود قادر * ولى گفتن نبود الّا به نادر

به نثر ار چه كتب بسيار مىساخت * به نظم مثنوى هرگز نپرداخت

عروض و قافيه معنى نسنجد * به هر ظرفى درون معنى نگنجد

معانى هرگز اندر حرف نايد * كه بحر قلزم اندر ظرف نايد

چو ما از حرف خود در تنگنائيم * چرا چيزى دگر بر وى فزائيم

نه فخر است اين سخن كز باب شكر است * به نزد اهل دل تمهيد عذر است

مرا از شاعرى خود عار نايد * كه در صد قرن چون عطّار نايد

اگر چه زين نمط صد عالم اسرار * بود يك شمّه از دكان عطّار

ولى اين بر سبيل اتفاق است * نه چون ديوار فرشته استراق است

على الجمله جواب نامه دردم * نبشتم يك بيك نه بيش و نه كم

رسول آن نامه را بستد به اعزاز * وز آن راهى كه آمد باز شد باز

دگر باره عزيزى كارفرماى * مرا گفتار بر آن چيزى بيفزاى