طب جامع امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠
درمان با چيزهاى حرام
امام فرمود : « حتى اگر بميرد ، اشكالى ندارد . »
گفتم : « به آنها شراب مىنوشانيم . »
فرمود : « در حرام شفا و درمان نيست . »
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از درد شكايت مىكرد كه عايشه به ايشان گفت : « آيا ذات الجنب ( ورم پرده درونى پهلو ) است ؟ » ايشان فرمود : « من در نزد خداوند گرامىتر از آن هستم كه مرا به ذات الجنب مبتلا نمايد . » عايشه گفت :
ايشان دستور داد كه زهر در كنار لبش ريخته شود . « 1 »
منظور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از اينكه خداوند مرا به اين بيمارى مبتلا نمىكند احتمال زياد به خاطر اين است كه اين بيمارى در اكثر اوقات ، باعث اختلال در مغز مىشود . همچنين بيان قسمت دوم اين حديث توسط امام صادق عليه السّلام احتمالا مجوز خوردن داروهاى تلخ مىباشد .
26 : امام صادق عليه السّلام فرمود : « با شراب و مست‌كننده‌ها مداوا ننمائيد و در وسايل آرايشى زنان به كار نرود كه امير المومنين عليه السّلام فرمود : « خداوند شفا و درمان را در چيزهاى نجس و حرام قرار نداده است . » « 2 »
27 : سيف بن عميره گفت : پيرمردى از اصحاب امام صادق عليه السّلام پرسيد :
« دردى دارم و براى درمان آن ، شراب خرما مىنوشم . » پيرمرد آنگاه شراب را براى ايشان توصيف كرد .
فرمود : « چرا از آب استفاده نمىكنى كه خداوند حيات و زندگانى هر چيزى را در آن قرار داده ؟ »
گفت : « برايم خوب نيست و به من نمىسازد . »
فرمود : « چرا عسل نمىخورى كه خداوند در مورد آن فرموده : « در آن شفايى براى مردم است . »
گفت : « عسل پيدا نمىكنم . »
( 1 ) . كافى ، ج 8 ، ص 193 . ( 2 ) . دعائم الاسلام ، ج 2 ، ص 134 و بحار ، ج 66 ، ص 495 .