طب سنتى سينا ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠
مرض قند يا ديابت يا دولاب
مرض قند يا ديابت يا دولاب
مرض قند يا ديابت يا دولاب
اطباء قديم مرضى را كه امروزه بيمارى قند يا ديابت ناميده مىشود مرض دولاب مىگفتند . دولاب يعنى محلى كه آب از يك طرف وارد و از سوى ديگر خارج گردد و چون تا اين اواخر هورمن‌ها شناخته نشده بودند اين بيمارى را از روى عوارض آن مداوا مىكردند و اغلب نيز مفيد واقع مىشد و بخصوص موقعى كه بيمارى كهنه و مزمن نشده بود خيلى زودتر مداوا مىگرديد سبب اين مرض را حرارت كليه مىدانستند البته حرارت خارج از حالت طبيعى .
برابر طب سنتى مزاج اين‌گونه افراد نرم و داراى ترهل بدن مىباشند يعنى گوشت آنها نرم است رنگ پوست بدنشان سفيد كم‌رنگ كه بزردى مايل مىباشد گاهى زير پلك‌هايشان نفخ مىكند و جوع و عطش مفرط و ادرار فراوان دارند . پس از پيشرفت علم پزشكى معلوم شد كه در ادرار اين‌گونه افراد مقدارى قند وجود دارد .
مداوا - هر چيزى كه عطش را كم مىكند مانند غذاها و دواهاى مبرد ( سردمزاج ) و قوابض مانند رب انار و خود انار و دوغ و ماست و سكنجبين و از دواها اول بايد به آنها منضج داده شود مانند بنفشه و عناب و سپستان و تخم كاهو از هركدام دو مثقال و پوست خشخاش يك مثقال و اگر پوست خشخاش نباشد از تخم خشخاش دو مثقال منظور كنند .
مجموع را جوشانده و آب صاف‌شده آن را ميل نمايند و روز بعد مقدار چهار مثقال مغز ميوه فلوس و چنانچه فلوس نباشد 7 مثقال سولفات دوسود را در آب جوش حل كرده و پس از سرد شدن قبل از صبحانه ميل مىكنند و آن روز چائى و نان نمىخورند و غذا كته كم چربى باشد و همراه آن اشربه بارد مانند آب خنك مصرف مىنمايند .
علاوه بر علائمى كه ذكر شد در بيماران قندى خستگى ، خارش پوست بدن و اگر شديد باشد عفونت‌هاى پوستى درازمدت و كاهش وزن بدن و احساس درد در دستها و