تاريخ الوهابيين ( تاريخ وهابيان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

استرداد كعبهء معظّمه از دست اشقياى بىفرهنگ

استرداد كعبهء معظّمه از دست اشقياى بىفرهنگ

استرداد كعبهء معظّمه از دست اشقياى بىفرهنگ

محمّد على پاشا در لحظهء ورود به جدّه ، از خبر مسرّت بخش قلع و قمع فرقه‌هاى تجاوزگر وهّابى و اخراج آنان از خاك پاك هجرت سراى پيامبر صلى الله عليه و آله آگاه شد و اين خبر بهجت انگيز موجب شد كه در صدد استرداد مكّهء معظّمه نيز برآيد ، از اين رو لشكر جرّارى به فرماندهى مصطفى بيك از جدّه گسيل داشت و به اعزام لشكرى از مدينه و بسيج كردن بقاياى سپاه مصرى به سوى مكهء معظّمه فرمان داد .

لشكرى كه به فرماندهى احمد طوسون پاشا از مدينهء منوّره حركت نمود ، در اثناى راه با سپاه « بداى بن مضيان » و برادرش سعود مواجه شده ، طى نبرد سختى همهء آنها را از ريشه و بن بركند . آنگاه با سپاهى كه توسّط پدرش از جدّه گسيل شده بود ، متّحد شد و با يك حملهء دليرانه گروههاى اشقيا را مجبور به فرار و عقب نشنى كرد كه سرانجام بقاياى وهّابيهاى مكّه به قرارگاه مستحكم « زعميم » پناه بردند .

هدف وهّابيان از پناه بردن به قرارگاه زعميم اين بود كه راههاى اين قرارگاه سوق‌الجيشى را ببندند و در پناه موقعيّت طبيعى اين قرارگاه از هجوم لشكر پيروز محمّد على پاشا در امان باشند . و هر از چندى به لشكر همايونى شبيخون زده ، در موقع مناسب با وهّابيان درعيّه متّحد شوند و مكّهء معظّمه را باز پس گيرند .

مصطفى بيك فرمانده لشكر مصرىِ اعزام شده به جدّه ، با شجاعت و دلاورى بىنظير خود سوگند ياد كرد كه تا وهّابيان پليد را از قرارگاه زعميم قلع و قمع نكنم از مركب خود پياده نخواهم شد .

آنگاه چهل تن فدايى جان بركف با خود برداشت و با حملهء دليرانهء خود تعداد هفت‌هزار وهّابى زبون را ، كه مشغول تحكيم موقعيّت خود بودند ، از