سفينه سليمانى ( سفرنامه سفير ايران به سيام ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٦
شمارهء 107
بگفته ماهوان دريادار چينى بنيانگذار ملاكه « پرامسوارا »
Parameswara
را پادشاه اعلام داشت و به او يك مهر نقره‌اى و يك كلاه بخشيد و از اين تاريخ ( 1409 ميلادى ) ملاكه از انقياد سيام خارج شد .
نويسنده پرتغالى باروش
( Barros )
در سال 1553 مىنويسد كه سكندر شاه بندر ملاكه را بنا كرد و آن را به ياد بود مهاجرت اجبارى پدرش
Paramisura
ملاكه خواند چه در زبان مردم جاوه تبعيدىها را ملايو
Malaios
مىنامند .
( دهه دوم
Barros . Decadas de Asia . Lisboa . 1778 .
) در صورتى كه البوكرك در خاطرات خود مانند ماهوان نام‌گذارى بندر را به پدر سكندر شاه نسبت داده است .
در هر صورت بندر ملاكه كه در قرن 14 ميلادى توسط مهاجرين اهل سوماترا بنا گرديده بود در زمان سلطنت محمد شاه ( 1511 ) به تصرف پرتغاليها درآمد و مركز مهم تجارت آنان در خاور دور گرديد تا اينكه در سال 1641 هلنديها آنها را اخراج و خود در آنجا مستقر گرديدند .
بالاخره در قرن هيجدهم انگليسىها جاى هلنديها را گرفتند . امروز بندر و ايالت ملاكه جزء فدراسيون كشور مالزى مىباشد .
در اينجا بد نيست يادآور شويم كه در طب قديم چند نوع هليله مورد استفاده بوده است . نوع اول همان املك است كه در بالا ذكر شد . نوع ديگر بليرك يا بليله ميوه درخت
Terminalia Bellerica
و هليله كابلى ميوه درخت
Terminalia Chebula
كه قسمتى از آن هليلچ چينى است و بالاخره هليله هندى يا بليله اصغر كه رنگ آن زرد و يا سياه است .
بطور كلى هليله را در طب قديم عنوان « مسهل بلغم و سودا و صفراى مخلوط با خلاط و مدر بول » تجويز ميكردند . ( تحفه حكيم مؤمن . كتاب ياد شده ) .
شمارهء 107
شمارهء 107
كوچى
( Kochchi )
بمعنى « محل كوچك » يكى از بنادر مهم جنوب غربى هندوستان در 580 ميلى جنوب بمبئى قرار گرفته و در قديم از مراكز مهم بودائى محسوب مىگرديده است بطوريكه آن را كنچ‌پور
( Kanchipura )
يعنى « مدينه منوره » لقب داده بودند . ( هابسون جابسون .
ص 245 ) .
پرتغاليها نام آن را به
Cochin
تحريف كردند و نزد دريانوردان خليج فارس به « كشى » معروف بود .
در سال 1503 ميلادى البوكرك اولين دژ پرتغالى در آسيا را در آنجا بنا نمود و اين شهر قريب به دو قرن و نيم در تصرف آنان باقيماند تا اينكه در سال 1663 ميلادى هلنديها آن را