سفينه سليمانى ( سفرنامه سفير ايران به سيام ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٣

شمارهء 91

كرده‌اند و زابج نويسند » .

( محمد بن نجيب بكران . جهان‌نامه . تصحيح امين رياحى . تهران 1342 . ص 40 ) محققين اروپائى بنوبه خود آن را تحريف

Sri Vijaya

ناحيه‌اى در سومطره كه در گذشته مركز امپراطورى مقتدرى بوده است ميدانند ( انسيكلپدى اسلام . مقاله

( Zabag

) . و همچنين سيابجه را كه بگفته بلازرى ( فتوح البلان . ترجمه فارسى . تهران 1346 . ص 236 ) پيش از اسلام در سواحل خليج‌فارس مىزيستند و در ناوگان ايران خدمت ميكردند اهل جاوه دانسته‌اند .

( انسيكلپدى اسلام . مقاله

( Sayabij

شمارهء 90

شمارهء 90

« جس »

( Jas )

- « جست »

( Jast )

و « جستا »

( Jasta )

در هندى بمعنى « آلياژ قلع و سرب »

( Pewter )

است ( فربس فرهنگ هندوستانى - انگليسى ) ولى ظاهرا منظور از « جس » فلز روى مىباشد كه به احتمال قوى نزد كيمياگران ايران به « خارصينبى » مشهور بود . ( زكرياى رازى . كتاب الاسرار . چاپ دانشگاه تهران 1349 )

مندلسلو بنوبه خود مىنويسد كه در ژاپن انواع فلزات مثل طلا ، نقره ، مس ، قلع ، روى ، آهن و سرب يافت مىشود . ( كتاب ياد شده . ص 200 )

بايد اضافه نمود كه پرتغاليها كشور ژاپن را به علت توليد نقره اعلا و فراوان آن‌كه هر سال مقدار زيادى به چين صادر ميكردند

« Argentarias »

مىناميدند .

( تشرا - كتاب ياد شده . ص 10 )

شمارهء 91

شمارهء 91

مؤلف سفينه امپراطور را با شگون ( سپهبد

( Shogun

اشتباه كرده و آنچه درباره « پادشاه » مىنويسد مربوط به شگون مىباشد . از سال 1086 ميلادى كه « دوران گوشه‌نشينى »

( In Sei )

سلاطين ژاپن شروع گرديد قدرت به دست اسپهبدان افتاد و اگرچه شگون توسط امپراطور منصوب ميشد ولى كليه قدرت حكومت در دست شگون قرار داشت و عملا امپراطور در قصر خود زندانى بود . و كليه اعمال امپراطور با كمال دقت تحت مراقبت عمال شگون قرار داشت و از طرف او حقوق سالانه‌اى برابر عايدى يكى از اشراف شهرستانى

( Daimyo )

براى مخارج امپراطور پرداخت ميگرديد و هرگونه تماسى با بزرگان كشور بدون اجازه شگون براى او ممنوع بود . ضمنا مأمورين عاليرتبه حكومت نظامى مراقبت ميكردند تا اين تماس بحداقل تقليل يابد . امپراطور و درباريان فقط مىتوانستند به امور ادبى و هنرى سرگرم باشند .

پس از اينكه « ئياسو »

( Ieyasu )

در سال 1603 شگون گرديد مقر حكومت نظامى خود را به شهر يدو

( Yedo )

توكيو فعلى كه مركز قدرت خاندان وى تكوگاوا

Tokugawa