سفينه سليمانى ( سفرنامه سفير ايران به سيام ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٦
شمارهء 48
اين امر بهانه‌اى بدست نرائى داد تا عليه عمويش قيام كرده و با طرفداران خود به قصر سلطنتى حمله نمايد . ظاهرا با كمك ايرانيان نرائى توانست عموى خود را دستگير و او را به قتل رسانده و خود به سلطنت بنشيند . نرائى كه بدينطريق بسلطنت رسيده بود قريب به 30 سال از 1657 تا 1688 سلطنت كرد .
Van Vliet ; Revolutions arrivees au Siam . Paris , 1663 .
شمارهء 47
شمارهء 47
« رامى » يا « رامنى » تحريف لامبرى
( Lamburi )
مىباشد كه در اصل لامپورى
Lampuri
بمعنى « شهر داخلى » بوده كه نزد دريانوردان خليج‌فارس به صورت « لامرى » درآمده است .
ابو الفدا جزيره لامرى را در طول جغرافيائى « قكو » ( 126 ) يا « قكز » ( 127 ) درجه و عرض جغرافيائى « ط » ( 9 ) درجه ذكر مىكند و مينويسد كه در آنجا بقم و چوب خيزران فراوان است ( تقويم البلدان . ترجمه آيتى . تهران 1349 . ص 426 )
بگفته منابع چينى « دريانوردانيكه از طرف غرب ميآيند با مشاهده كوه‌هاى لامبرى
( Lan - Wu - Li )
مسير خود را اصلاح مينمايند » . ( ر ك به ص 403 مجله
( Toung - Pao . xxx 1933
جغرافىنويسان اسلامى مانند ابن خرداد به ادريسى و قزوينى تمام جزيره شمطرى ( سوماترا ) را به اين اسم خوانده‌اند . ولى در قرون بعد نام لامرى به شمالىترين قسمت آن جزيره و كوه‌هائيكه در آن ناحيه واقع شده‌اند اطلاق ميگرديد . ( العمده المهريه . كتاب نامبرده ص 65 ) .
شمارهء 48
شمارهء 48
درباره وجه تسميه سيام كه به قسمت غربى شبه‌جزيره هند و چين ( نزد قدما « اقليم طلائى »
( Suvanabhum
اطلاق ميگردد اقوال مختلفى ذكر شده است . بعضى آن را مشتق از سين
Sien
نام چينى يكى از دو گروه اصلى نژاد سيامى ميدانند . برخى ديگر برآنند كه نام آن كشور از واژه سيام
Syam
كه در زبان ملايو بمعنى « سياه » است اقتباس گرديده و اين اسم را بمناسبت رنگ سياه خاك زراعى به آن سرزمين داده‌اند .
ولى در يكى از سنگ نبشته‌هاى معبد مشهور انگ‌كور
( Angkor Wat )
در كامبوج نيز به كلمه
Syam
برميخوريم .
( ر ك . 5 .
( R . Grousset . Histoire de I , Extreme Orient . T . II . P . 589 note
در هر صورت كلمه سيام را دريانوردان خليج فارس و بعد از آنها پرتغاليها و اروپائيان مشهور ساختند ولى مردم آن كشور هميشه خود را « تائى »
( Thai )
يا « گن تائى »
( Gon Thai )
كه بمعنى « آزادمرد » است خوانده‌اند و امروز هم به زبان سيامى نام آن كشور « مونگ تائى »
( Muang Thai )
يعنى « سرزمين آزاد مردان » است . لغت تائى با تلفظى تقريبا مشابه دائى
Dai
در زبان چينى معنى « بزرگ » را دارد و در علم الاساطير اين سرزمين چيزى درباره اينكه جد مشترك