سفينه سليمانى ( سفرنامه سفير ايران به سيام ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٤
شمارهء 46
( جامع التواريخ . كريمى 2 جلد تهران 1338 . جلد اول . ص 662 ) « پادشاهان ماچين » رشيد الدين سلاطين سلسله سونگ جنوبى
Nan Sung
هستند كه پايتخت آنها شهر
Lin Ngan
( هانگ چئو
( Hang Cheu
بود .
Li Tsung
از سال 1225 ميلادى ( 622 ه ) تا سال 1264 سلطنت كرد و پسرش
Tu Tsung
( 1265 - 1274 ) جانشين وى گرديد . ولى پس از مرگ توتسونگ به جاى پسر ارشدش چئوشه
( Chao She )
شوچو رشيد الدين ) فرزند دوم چئوهين
( Chao Hien )
تحت نام كونگ تسونگ
( Kung Tsung )
بسلطنت رسيد و ملكه
Siei She
نيز نايب السلطنه گرديد .
( جلد دوم ص 288 .
( Cordier , Histoire Generale de la Chine 4 vol . Paris 1920
در زمان چئوشه لشكر مغول تحت فرماندهى بيان
( Bayan )
پايتخت سونگ را به محاصره درآورد و باوجود مخالفت وزراء در ژانويه 1276 ملكه با آنها به مذاكره صلح پرداخت و « امپراطور حاضر شد خود را خراجگذار قوبيلاى خوانده سالانه 000 / 250 اوقيه
( Once )
نقره و همان تعداد پارچه‌هاى ابريشمى تقديم دارد » .
ضمنا نيز به علامت انقياد مهر بزرگ سلطنتى سونگ را نزد قاآن فرستاد . ( ايضا . ص 293 ) .
كمى پس از تصرف شهر امپراطور و نايب السلطنه به پكن فرستاده شدند ( فوريه - 1276 ) و دو سال بعد آنها را به تبت اعزام داشتند تا امپراطور اصول مذهب بودائى را فرا گيرد بدينطريق در سال 1296 چئوهين به كسوت روحانى بودائى درآمد و ملكه مادر نيز راهبه گرديد .
ماركوپولو بنوبه خود متصرفات سونگ را تحت نام
Mangi
يا
Manzi
كه به جنوب چين اطلاق ميگرديده است ميخواند و ما بين شهرهاى بزرگ آن در نمكين
Namghin )
- نانكن بمعنى پايتخت جنوب ) و ختاى
( King Tsai ) Quinsai
بمعنى پايتخت موقتى :
نام حقيقى
Hang Cheu
نام مىبرد .
( Marco Polo ; La description du Monde . Trad . Franc . Hambis . Paris . 1955 .
( ص 194 ظاهرا از قرن 14 ميلادى به بعد كلمه ماچين بمعنى گسترده‌ترى به كار مىرفت تا آنجا كه شامل شبه جزيره هند و چين نيز مىگرديده مثلا آئين اكبرى كشور پيگو را از ماچين دانسته و سياح ايطاليائى كنتى هم آوه و سيام را جزء آن نوشته است . ( ر ك به : كنتى . سفرنامه ياد شده ) .
شمارهء 46
شمارهء 46
در اواخر سال 1628 ميلادى پادشاه سيام
Songtham
( عادل ) كه از سال 1610 سلطنت ميكرد وفات يافت و بر سر جانشينى او اختلاف‌نظر پديد آمد گروهى ميخواستند