سفينه سليمانى ( سفرنامه سفير ايران به سيام ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٦
شمارهء 24
هربرت نيز كه در سال 1647 ميلادى از آن شهر بازديد به عمل آورده است مينويسد :
« . . . . بميلاپور
( Meliapore )
رفتم كه شهرى است در ساحل كرومندل ( معبر ) به طول 13 درجه و 20 دقيقه . اين شهر باستانى است و در زمانهاى قديم اول بنام كالومين
( Calomina )
بعد باسم « ملنگ »
( Melange )
سپس ميلاپور مشهور بوده است .
امروز آن را « سنت طماس »
( St Thomas )
مينامند چون مشهور است كه او در اين شهر شربت شهادت نوشيد . شهر اكنون كوچك و فقير است و در تصرف مسلمانان مىباشد داد و ستد كم در آنجا صورت ميگيرد چون مال التجاره‌اى غير از پنبه و پارچه‌هاى محلى ندارد » .
( Herbert , Relation du Voyage de Perse et des Indes Orientales . Paris .
( ص 489 .
1663
شمارهء 23
شمارهء 23
سياح فرانسوى دلابولى لوگوز در سفرنامه مينويسد :
« بل‌پنج
( Bolleponge )
لغتى است انگليسى كه معنى آن مشروبيست كه انگليسها در هند به كار مىبرند و از شكر ، آب ليمو ، عرق ، جوزبويا و بيسكويت برشته تركيب يافته است » .
( De la Baullaye - le - Gouze Voyages et Observations . Paris . 1653 . )
ريشه كلمه انگليسى پنج همان لغت « پنج » فارسى است كه هنديها پنج تلفظ ميكنند و به مشروبى اطلاق مىشود كه از پنج جزء تركيب مىشود .
فراير مينويسد : در
Nerule
بهترين عرق را ميسازند كه باسم « زنبورگوا »
( Nepa ) ( de Goa )
شناخته شده و در اين سواحل انگليسها آن را براى تهيه مشروب مست‌كننده كه به علت اينكه از پنج ماده تركيب مىشود پانج
( Paunch )
« كلمه هندى براى پنج » مينامند .
( سفرنامه - جلد سوم - ص 157 )
ابن بطوطه در بازديد از بندر كيلوكرى
Kailukari
از آشاميدنى سخن ميراند كه شايد همان پنج باشد . « ناخدا به من گفت كه اين ظروف مملو از يك نوع شرابى است كه از شكر ميسازند و با ادويه معطره درميآميزند و پس از غذا آن را ميخورند . اين شراب خيلى معطر و خوش طعم و مفرح است بوى دهن را خوش ميگرداند و براى هضم غذا مفيد است و قوه باه را تقويت مىكند » .
( رحله ابن بطوطه . ترجمه موحد . ص 459 )
شمارهء 24
شمارهء 24
اقانيم جمع اقنوم كلمه سريانى بمعنى « شخص » يا « اصل » در فرقه كاتوليك شرط ايمان منحصر به اعتقاد بمسيحيت حضرت عيسى ( ع ) نميگردد بلكه بايد به اقانيم سه‌گانه ( ثالوث