سفرنامه هاي ونيزيان در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٢
[ فصل دو ] 2
پيراحمد با برادرش ابراهيم مىجنگد تا قره‌مانيه را از چنگ برادر بدرآورد و به يارى سلطان عثمانى به مقصود خود مىرسد . اما سپس سر از فرمان سلطان مىپيچد و به ايران مىگريزد .
[ فصل دو ] 2
[ فصل دو ] 2
پس از چندى حسن بيگ بر سر كشور قره‌مانيه با سلطان عثمانى جنگيد زيرا هر دو نسبت به آن سرزمين ادعا داشتند . قره‌مان در روزگار باستان كليكيه خوانده مىشد اما بعدها قره‌مان خواندندش و هنوز بدين نام شناخته است .
قره‌مانيه « 1 » از قره‌مان « 2 » گرفته شده است كه نام رئيس يكى از قبيله‌هاى عرب بود و روزگارى يكى از نوادگانش به نام توروان « 3 » داراى هفت پسر شد . پس از مرگ او اين فرزندان به جان هم افتادند و پنج تن از ايشان مردند و دو تن به نام ابراهيم « 4 » و پيراحمد « 5 » بجاى ماندند . ابراهيم كه هوادارانش بيشتر بود خود را فرمانروا كرد و پيراحمد به دربار سلطان عثمانى گريخت كه دعوى خويشاوندى با وى را داشت .
پيراحمد هنگامى كه در قسطنطنيه بود پيوسته از سلطان عثمانى درخواست مىكرد كه او را در برانداختن برادر و نشاندن بر تخت سلطنت يارى كند و در عوض او تابع سلطان عثمانى خواهد شد .
سلطان عثمانى هنگامى كه اين پيشنهاد را با نيت خويش سازگار يافت نيروى كافى در اختيارش نهاد . ابراهيم ، امير قره‌مان ، چون اين بشنيد آمادهء دفاع
( 1 ) . Caramania ( 2 ) . Caraman ( 3 ) . Turuan بايد اورحان باشد . - م . ( 4 ) . در متن Abrain كه به نوشتهء گرى همان ابراهيم است . ( 5 ) . در متن Pirahomet كه گرى مىنويسد همان پيراحمد است و خواننده را به سفرنامهء زنو رجوع مىدهد .